Verjaardag op 27 november

Sommige dagen in het jaar doen je altijd aan iets of iemand denken. Ik heb dat met 27 november. Het was de verjaardag van lagere-schoolvriendin E. Blijkbaar hebben haar feestjes een onuitwisbare indruk achtergelaten. Al zal onze langdurige vriendschap er ook wel aan hebben bijgedragen.

Het kwam vast door de feestmaaltijd. Want bij haar thuis werd in bourgondische stijl geleefd. Als kind vond ik niets heerlijker dan een flink bord patat met mayonaise, een nasischijf en wat appelmoes. Met een ijsje toe. Dat kreeg ik bij haar voorgeschoteld, maar thuis niet. Vriendin E. en ik stonden in die tijd ook bekend als Laurel & Hardy.

We verloren elkaar uit het oog tot halverwege de middelbare school. Toen kwamen we elkaar opnieuw tegen. We begonnen samen uit te gaan en bezochten allerlei feesten. Lief en leed hebben we gedeeld. Toch, rond ons achttiende groeiden we langzaam uit elkaar. We gingen elk onze eigen weg, maar trokken soms weer kortstondig samen op. Zo ging het door tot zo’n 25 jaar geleden.

Bij een schoolreünie in 2003 verscheen ze niet. Daarna volgde nog contact via e-mail. Was het om te kijken of we onze vriendschap wilden oppakken? Waren er nog raakvlakken? Vermoedelijk hebben we allebei om onuitgesproken redenen een ontmoeting vermeden. En zo verdween ze uit mijn leven.

2 gedachtes over “Verjaardag op 27 november

  1. Ingrid van Bouwdijk

    Mooi geschreven weer. Hier heb je de mogelijkheid om de vriendschap weer op te pikken tenminste nog afgetast. Veel mensen zie ik niet meer omdat een dag maar 24 uur heeft. In mijn oude studiestad ga ik altijd op bezoek bij de drie mensen waar ik het meeste mee heb, maar er zijn ook een stuk of vijf anderen, die ik eigenlijk ook graag wil zien. Het loopt dan toch altijd weer zo dat ik bij die drie op bezoek ga, want ik zie ze maar twee keer per jaar en dat is al weinig. De anderen schieten er bij in. Vriendschappen moet je onderhouden en om praktische redenen kunnen het er geen twintig zijn. Toch blijf ik altijd tegen beter weten hopen; ik pak het wel weer op. Maar als ik realistisch ben, heb ik pas tijd als ik met pensioen ben of zo. En is het wel realistisch dat je elkaar dan weer gaat opzoeken?

    1. Hoi Ingrid,
      Als jullie vriendschappelijke band nog goed is, maakt het niet uit hoe lang jullie elkaar niet hebben gezien. Dan pak je de draad zo weer op. Dus als je een keertje tijd hebt, zou ik die andere vijf gewoon eens allemaal tegelijk uitnodigen. Scheelt tijd en dan zien jullie elkaar tenminste weer.
      Zegt tante Karin. 😉

Reageren mag

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.