Wachten tot ik mijn draai vind

Soms kan je geen actie ondernemen, om welke reden dan ook. Dan moet je wachten tot er iets verandert. Een flink deel van mijn leven heb ik doorgebracht in wachttoestand. Dat kan best aangenaam zijn, hoor. Wachten tot de eerste dag van een grote reis aanbreekt bijvoorbeeld, levert tijdens de voorbereiding veel voorpret op. Maar zodra alles is geregeld en je niets meer kan doen, wens je slechts dat de tijd opschiet. De kunst is om te blijven genieten van wat je in de tussentijd doet.

Momenteel zit ik weer in zo’n wachtfase. Ik wil verhuizen, maar moet wachten tot iemand mijn appartement koopt. Zodra dat serieus in beeld komt, kan ik in het oosten van het land werk zoeken. Want op dit moment is de afstand voor heen en weer gependel te groot. En aan alternatieve oplossingen kleven voorlopig nadelen. Gelukkig is het goed toeven in dit appartement, dus valt het wachten best mee.

De computerproblemen en grote achterstand op mijn werk zijn eindelijk verdwenen. Dat is fijn. Een flinke berg werk verzetten geeft voldoening en de ergste spanning is weg. Alleen slaat bij mij de verveling onmiddellijk toe zodra het werk geen uitdaging meer biedt. Zucht. Dat krijg je er nou van als je je niet in een baan kan ontplooien. En dan mag ik nog blij zijn dat ik werk heb.

Voor voldoening en ontplooiing kan ik het beste kijken naar duurzaamheid. Daar kunnen we allemaal nog lang mee vooruit. Duurzaam toerisme, duurzame landbouw, duurzame samenlevingsvormen, duurzame woningbouw, duurzaam waterbeheer. Ik ben overtuigd van de noodzaak ervan, heb al kennis opgebouwd en zou hier graag mee doorgaan in mijn loopbaan. Diverse netwerkgesprekken hebben echter weinig gebracht.

Onlangs stond er een artikel in de krant over hennepvezels als duurzaam alternatief voor katoen. Steeds wanneer ik zoiets lees, denk ik: ‘Er moet toch iets zijn wat ik hiermee kan doen?’ Toen ik zelf fairtrade artikelen importeerde, verkocht ik al tassen van geweven hennep. Zou het antwoord soms ook te vinden zijn in de Achterhoek?

5 gedachtes over “Wachten tot ik mijn draai vind

  1. Fijn dat de computerproblemen zijn opgelost op je werk. ikzelf zit zit nieuwe computerproblemen te bedenken momenteel, een activiteit die ook wel bekend staat als programmeren 🙂

  2. De Denkende Dertiger

    Ik herken je wachtperiodes. En ik herken je vraag ‘hier moet toch iets mee te doen zijn?!’. Netwerken is het moeilijkste niet denk ik, maar daadwerkelijk doen is een heel ander verhaal. Kortom… feest der herkenning in je stuk :)!

Reacties zijn gesloten.