Werkdruk en vitaliteit

Volgens mijn computer is het 03.36 uur; ik ben weer eens aan het nachtbraken. Gebeurt vaker de laatste tijd. Het is nogal hectisch bij het bedrijf waar ik nu ruim een maand werk.

Er speelt iets met topdrukte in een piekperiode. En iets met onvolledig ingewerkt zijn op enkele urgente taken. Iets met uitzonderingen op de regel, waarvan er vrij veel blijken te zijn. Iets met collega’s die afwezig zijn, zodat ik alleen op kantoor ben en aan niemand wat kan vragen. Ook is er iets met tegenstrijdige instructies van een perfectionistische werkgever die continu het uiterste van zijn personeel vergt.

En oh ja … Iets met Outlook dat cón-tí-nú vastloopt. Terwijl ik de hele dag door daarin afspraken moet vastleggen. Het is maar een detail, hoor. En iets met internet, dat niet vooruit te branden is. Iets met een printer die uitsluitend opdrachten vanaf mijn computer negeert. En iets met een stevig gesprek. Omdat ze mij laten aanmodderen met een computer die de grote hoeveelheid data niet aankan. Terwijl ik al weken aan de bel trek, er geen helpdesk is en de binnenkomende e-mail maar blijft opstapelen. Zucht.

Bij sommige computerjongens dringt het niet door. Zij verstaan onder ‘escalatie’ iets heel anders dan ik. Functionele escalatie: Bij functionele escalatie wordt een horizontaal beroep gedaan op de organisatie om meer gedetailleerde kennis of expertise ter beschikking te stellen.

Als er dan eindelijk een ‘oplossing’ komt (iets met een tijdelijk vervangende computer), staat daar doodleuk ineens de nieuwste versie van Office op. Eigenlijk ontbreekt mij de tijd om daaraan te wennen. En ál mijn favoriete instellingen zijn verdwenen. Enig idee hoeveel keuzes Office 2013 geeft?

š›***

Er staat thuis al weken een mailtje in mijn inbox. Het is van een coaching bureau waarbij ik ooit een persoonlijk balanstraject heb gevolgd. Ik bewaar er goede herinneringen aan. Cees van den Eijnden is de auteur en hij schrijft over vitaliteit. Kort samengevat:

Vitaliteit omvat drie dimensies:

  • Energie: de mate waarin je je energiek, sterk en daadkrachtig voelt.
  • Motivatie: de mate waarin je doelen stelt in het leven en er naar streeft die te bereiken.
  • Veerkracht: de mate waarin je in staat bent om met de (dagelijkse) problemen en uitdagingen om te gaan.

 Vitaliteit wordt gevoed door drie bronnen:

  • Mentaal: je staat sterk in je schoenen.
  • Fysiek: je voelt je sterk en gezond.
  • Sociaal: je voelt je verbonden met je omgeving en de maatschappij.

Daarnaast wordt je beïnvloed door sociaal-demografische kenmerken, je omgeving en leefstijlfactoren (bewegen, voeding, ontspannen, en de balans daarin).

Je zou er zomaar helemaal zen van worden.

***

Maar wat heb je eraan als je mentaal sterk bent? Dan wordt er steeds meer op je schouders gedumpt. Zo van: ‘jij kan het wel hebben’. Tuurlijk joh. Ik heb al een paar keer gedacht: ‘Ik ga naar huis, zoek het verder maar uit.’ Die keuze heb ik in eigen hand. Alleen al dat besef geeft mij kracht.

Ach, slapeloosheid heeft zo zijn voordelen. Ze praten nu niet op de radio, maar laten wel goede muziek horen.

9 gedachtes over “Werkdruk en vitaliteit

  1. Ingrid van Bouwdijk

    Nou, kijk maar uit met slapeloosheid. Bij mij is in ieder geval een teken aan de wand. Voor je het weet, loop je als een zombie rond of erger. Ik noem het altijd het niet-slapen-monster dat weer eens heeft toegeslagen; ik slaap meteen een hele nacht niet moet ik erbij zeggen. Mijn productiviteit gaat omlaag, als het erg is heb ik het gevoel dat er iemand anders praat als ik zelf praat, na twee uur werken word ik naar in mijn hoofd en moet eigenlijk even liggen en ontspannen, wat niet goed gaat op kantoor. Er is een kolfkamer en een stilteruimte, maar deze zijn niet echt bedoeld voor slapelozen en als ik er al lig omdat ik het niet langer uithou, denk ik er steeds aan dat er plotseling een borstvoedende moeder resp. moslim op de deur gaat kloppen en die gaan natuurlijk voor met in mijn achterhoofd baby en gebed. Het wordt een soort overleven in plaats van leven. Maar het heeft ook een voordeel ja behalve dat ze niet praten op de radio: de prioriteiten worden duidelijk. Voor mij zijn dat: gezin, ouders en werk in deze volgorde; daar blijf ik ruimte voor hebben, al loop ik op mijn tandvlees. Voor de rest, sociaal leven, avondje film, krant lezen, tv kijken, is geen ruimte meer; dat is te druk aan mijn slapeloze kop.

    1. Hoi Ingrid,
      Ja, zo ongeveer voelt het aan. Sommige mensen zijn er heel goed in om dingen van zich af te zetten zodra ze de kantoordeur achter zich dichttrekken. Zo zit ik helaas niet in elkaar. Dan heb je nog mensen met goedbedoelde tips, zoals yoga doen, mentale training, etc. Kan ik ook niks mee, want mijn aard trekt zich daar niets van aan.
      Parttime werken is voor mij de enige manier om gezondheidsproblemen te voorkomen. (Naast op mijn blog lekker aanschoppen tegen de doorgedraaide economie en arbeidsmarkt, óf ontslag nemen).
      De prioriteiten die jij voor jezelf op een rijtje hebt, zijn gewoon het belangrijkst. Wat ook helpt, is je mond opendoen. Gewoon wat vaker zeggen waar het op staat. Ook tegen je werkgever. Zelfs als het weinig helpt, lucht het toch op en weet je allebei hoe de zaak er voor staat.

  2. Ingrid van Bouwdijk

    Mmmm, ik heb niet zo vaak de drang om iets tegen mijn werkgever te zeggen. Bij mij komt slapenloosheid voort uit een slechte balans tussen privé en werk. Mijn baas ook niets aan doen dat ik te veel wil; dat ik zo nodig wil studeren en weekend pleegzorg wil doen, is mijn eigen probleem. Mijn werkgeven zou eigenlijk tegen mij moeten zeggen waar het op staat: dat ik als de donder een aantal “hobbies” vaarwel moet zeggen, want het werk lijdt eronder.

    1. Tja, als de vork zo in de steel zit, dan wordt het natuurlijk weer een ander verhaal. Alleen is dan de logische vraag: waarom stel je die grens zelf niet?
      Mijn weekenden geven juist nieuwe energie, vandaar dat het fijn is als zo’n weekend extra lang duurt …

    1. Niet helemaal, nee. Terwijl het op zich best een geschikte baan kan zijn. Voorlopig is het nog een beetje schipperen en uitproberen hoe ik het beste kan reageren. Ik ben benieuwd hoe het de komende tijd voor jou gaat lopen.

  3. Ingrid van Bouwdijk

    Die grens stel ik zelf niet, omdat ik dat eerder had moeten bedenken, want:
    – Met dreigend baanverlies, ga ik nu niet minder werken.
    – pleegzorg wil ik niet opzeggen; het mannetje is al te vaak gedumpt.
    – mijn studie wil ik niet opgeven; te leuk, en je weet maar nooit dat ik er toch nog wat aan heb als ik werkeloos wordt.
    – mijn gitaar kost tijd maar is wel ontspannend.
    – mijn kinderen zijn voorlopig het huis nog niet uit.
    Dus het blijft een volle agenda door zelfaangegane verplichtingen tijdens overmoedige buien.

    1. In elk geval heb je alle redenen letterlijk op een rijtje, zodat je weet waar je het voor doet. Neemt niet weg dat ik graag geloof dat het soms erg veel is. Dan wordt het een kwestie van inspanning en rust redelijk in balans houden, maar dat is makkelijk gezegd.
      Ook buiten het blog om heeft dit bericht over werkdruk diverse reacties opgeleverd. Jong en oud worstelt hiermee. Ik blijf het een vreemde zaak vinden dat veel mensen geen baan kunnen krijgen, terwijl anderen zich een slag in de rondte moeten werken.

  4. ingrid van bouwdijk

    Ja, inderdaad. Heel vaak als ik me weer eens afgepeigerd voel, denk ik: moet dit nou zo? De drie- delige documentaire Doen en Laten brengt het ook heel mooi in beeld.

Reacties zijn gesloten.