Wandelen in de pauze

Als ik op kantoor werk, ga ik in de pauze graag naar buiten voor een ontspannende wandeling. Door zo’n uitstapje krijg je beweging en meestal frisse lucht. Het voorkomt beeldschermogen en stimuleert de bloedsomloop. Daarna kan je eventuele vraagstukken objectiever bekijken. Je kan ook even een boodschap halen of privé iets regelen. Een wandeling tijdens de lunch biedt allerlei voordelen. Maar meningen verschillen hierover.

Bij mijn eerste werkgever kopieerde ik nog het gedrag van mijn collega’s. Die bleven tijdens de lunch aan hun bureau zitten en aten daar hun meegebrachte bammetjes. Bij mijn tweede werkgever mocht dat niet. Je kon kiezen: of met de hele meute tegelijk naar de kantine, of naar buiten. De keuze was snel gemaakt. Naast ons kantoor stond namelijk een winkelcentrum en aan de voorzijde lag een park. Sindsdien ga ik overal eropuit.

Bij sommige bedrijven wordt je geacht ‘gezellig’ met de afdeling in het restaurant te lunchen. Doe je dat niet, dan denken collega’s al snel dat je hen niet leuk vind of zo. Je hebt ook managers die graag hun volkje om zich heen verzamelen tijdens de pauze. Dat ontaardt al gauw in plichtplegingen en verkapt werkoverleg. Zo’n gedwongen lunch brengt mij in een lastig parket. Want als ik niet naar buiten mag, val ik ’s middags haast in slaap. Eén manager accepteerde daarom dat ik aansluitend op de gezamenlijke lunchpauze alsnog buiten een ommetje maakte. In haar tijd.

Elke manager of collega mag met mij meewandelen. Als onze gesprekken maar zo min mogelijk over het werk gaan. Toch heb ik ooit tijdens een pauze een sollicitatiegesprek buiten de stad gevoerd en prompt een nieuwe baan gekregen.

Ik heb het weleens slecht getroffen qua omgeving. Maar na enig zoeken kan je bijna overal een aangename route vinden. Op tal van locaties liggen sporen van mijn pauzerondjes. Het zijn vaak verkeersluwe routes met veel groen en mooie huizen. Binnenkort kan ik hopelijk weer aanhaken op één van de fraaiste stukjes daarvan.

2 gedachtes over “Wandelen in de pauze

  1. Lunchpauzetoerisme :-). En in de stad zie je groepjes meestal de mannetjes van de soort. Overhemd met korte mouwen en stropdas. Ik ga er ook wel eens opuit. Een blad lezen in de bibliotheek, of even naar een winkel. Soms krijg je er energie van en soms word je moe.

    1. Mij vallen zowel de groepjes mannen als vrouwen als de gemengde groepjes op. Niet alleen door kleding, maar ook vanwege de gesprekken die ik dan enkele seconden lang hoor. Ik val zelf niet op, want het liefst ben ik tijdens de pauze stil.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s