Verantwoording van subsidies

In de Volkskrant van 26 juni staat een interview met Eddy van Hijum (CDA) over onze financiële bijdrage aan de EU. Hij vindt dat het maar even afgelopen moet zijn met betalen. Want 25 van de 28 EU-lidstaten maken op geen enkele manier duidelijk hoe zij toegekende EU-fondsen besteden. Het gaat om 130 miljard euro per jaar. Uit steekproeven blijkt dat met zo’n 5% van de uitgaven iets mis is. Nederland is toch zeker Gekke Henkie niet?

Vraagtekens
Dat verantwoording van dit soort enorme kapitalen een lachertje is, is al jaren bekend. Ik zag een documentaire over Griekenland die rond het begin van de crisis werd gemaakt. Daar staan grote borden langs de weg bij projecten die met EU-geld zijn gefinancierd. Er was in de wijde omtrek geen tastbaar resultaat te bekennen. Lokale bewoners wisten wel hoe het zat. In Brussel zijn ze op de hoogte van fraude en wantoestanden. Maar wie wil bijten in zijn eigen staart?

Democratie versus netwerken
Alleen de Noord-Europese landen Nederland, Zweden en Denemarken leggen openlijk verantwoording af over ontvangen EU-gelden. Deze landen hechten sterk aan democratie. In landen waar familiebanden en netwerken een grotere rol spelen, komen objectiviteit en rationaliteit in het gedrang. Dit speelt wereldwijd bijna overal buiten Noord-Europa. Ben je lid van een invloedrijk netwerk, dan zit je daar goed. Maar de mensen die buiten de boot vallen, verlangen naar meer zeggenschap. Volgens Van Hijum willen ook EU-parlementariërs uit Griekenland, Hongarije en Engeland dat landen verantwoording afleggen.

Ontwikkelingshulp
Lang was binnen de ontwikkelingssector het resultaat van gesubsidieerde programma’s even onduidelijk. Laat staan het effect op langere termijn. Ik denk dat dit de afgelopen twintig jaar behoorlijk is verbeterd en nu zelfs doorschiet. Goedwillende organisaties in armere landen worden soms horendol van de hoeveelheid data die zij voor verantwoording moeten verzamelen. Daar zijn ze blij als geldverstrekkers hun vragen tot de kern beperken. Dat scheelt aan beide zijden bureaucratie en zinloos geturf.

Zuid-Soedan
‘Half miljard aan ontwikkelingsgeld verspild in Zuid-Sudan’ schreeuwt Nu.nl. Het gaat om 50 miljoen euro per jaar. We praten over een nieuw land waar decennialang oorlog is ge- weest. Eeuwenlang werden de sterkste mensen ontvoerd door Arabieren om ze als slaven te verkopen. In recente tijd werd het land door Noord-Soedan beroofd van waardevolle grondstoffen. Tijdens het regenseizoen raakt jaarlijks de infrastructuur beschadigd en worden grote gebieden onbegaanbaar. De oude machthebbers zijn, net zoals een aantal Europese landen, alleen bereid te hervormen als ze er zelf aan verdienen. Werkelijk alles moet daar van de grond af worden opgebouwd. De bevolking voelt zich nog zo onveilig dat patiënten in het ziekenhuis met een wapen in bed liggen. Moeten we die mensen aan hun lot overlaten? Er is voor zo’n land geen blauwdruk om te zorgen dat alles gelijk goed gaat.

Logica
Ik ben benieuwd of degenen die moord en brand schreeuwen over ontwikkelingsgeld voor Zuid-Soedan, zich ook roeren over bestedingen binnen Europa. Stel dat jaarlijks 5% van 130 miljard euro inderdaad in de zakken van dubieuze lieden verdwijnt. Dan kunnen we die 6,5 miljard per jaar heel wat effectiever besteden in landen met enorme vluchtelingenkampen. Uitzichtloosheid en werkloosheid onder jongeren vormen een belangrijke voedingsbodem voor ISIS. Mits welbesteed, is ontwikkelingshulp een van de weinige positieve middelen om gewone mensen een toekomst te bieden.

3 gedachtes over “Verantwoording van subsidies

  1. Als we nu ontwikkelingshulp ook eens in Europees verband zouden aanpakken. En belastingen. En bijstand. En weetikwatnogmeer. En alles. Verenigde Staten van Europa. Klaar! Hoe langer we dit uitstellen, hoe beroerder wordt het.

    1. Zeg dat. Er zijn veel meer zaken die beter overkoepelend kunnen worden aangepakt. Helaas is de werkelijkheid weerbarstig. Toch, dat is geen reden om op te geven.

  2. Pingback: Vluchtelingenbeleid: input voor de EU-migratietop – Raam Open

Reacties zijn gesloten.