Oud en nieuw land

Met een paar liefhebbers wandel ik in de omgeving van Assen. Wat een mooi verstild gebied ligt daar vlak buiten die Drentse stad. Er lopen nauwelijks andere mensen, want ’s morgens miezert het wat. We passeren akkers met wuivend graan, en kleine eikenbossen met dromerige vennetjes. Ook zien we veengronden met bijzondere planten. Zo typerend voor die regio. Er zijn historische dorpjes, waaronder het pittoreske Loon. En overal zie je sporen van lang vervlogen tijden, toen er nog hunebedden werden gebouwd.

Drenthe is dichterbij gekomen sinds de trein rechtstreeks via de Hanzelijn rijdt. Een monitor op ons station toont nu ‘Assen’ als bestemming. Tot een paar jaar terug was dat ondenkbaar. In ons landje van postzegelformaat lag die stad gevoelsmatig toch op een flinke afstand.

Onderweg kruist de trein overgangen van oud naar nieuw naar oud land. Het nieuwe is direct herkenbaar. Geen Oudhollandse molens meer, maar gestroomlijnde pilaren. Geen spitse kerktorens in een dorp, maar blokkendozen in … ja, wat eigenlijk? Geen kromgegroeide oude bomen, maar tekentafel recreatiegebied van hooguit veertig jaar oud. Het is er platter dan plat.

Eenmaal voorbij Almere volgt alsnog een bijzonderheid: het natuurgebied van de Oostvaardersplassen. Dit is zo’n beetje onze enige echte wildernis, hoe cliché dat ook klinkt. Kenia heeft parken met een vergelijkbaar uiterlijk. En het landschap doet denken aan de Australische outback. Dat komt door de omgevallen dode bomen en de rond- trekkende kuddes. Een eeuwenoude oase op een nieuw eiland trekt aan de trein voorbij.

5 gedachtes over “Oud en nieuw land

  1. Ja, die trein is fijn. Van Leiden in één keer door naar Groningen of Leeuwarden. Oostvaardersplassen vind ik eng, het zal de wildernis zijn.

    1. Komt dat wellicht door die omgewaaide en nog staande dode bomen? In Nederland zijn we niet meer zo gewend aan zichtbaarheid van dood en verval.

      1. Het hoeft voor mij niet netjes aangeharkt. Maar in de OV-plassen worden dingen zo nadrukkelijk aan hun lot overgelaten. Het ziet eruit als de geregisseerde ondergang. En ik mis de zee 🙂

      2. Oef. Nou dan zal ik je de Keniaanse wildparkdetails maar even besparen. De natuur is een stuk harder dan wij in geregisseerde natuurfilms te zien krijgen en net zo ‘oneerlijk’ als mensen kunnen zijn.

  2. Pingback: De 10 minst gelezen logjes en de 7 langst gevolgde bloggers – Raam Open

Reacties zijn gesloten.