Wasknijpers

In 1995 moet ik door een fusie en verhuizing van het bedrijf mijn baan vaarwel zeggen. Ik grijp de gelegenheid aan om alsnog een uitgestelde reis te maken. Vijf maanden lang. Na terugkomst werk ik regelmatig via uitzendbureaus. Soms zit ik zonder inkomen. Alles is onzeker terwijl de hypotheek doorloopt. Ik herinner het mij als een sombere periode. Maar in die tijd gebeurt er ook iets wonderbaarlijks.

Ik bewaar de wasknijpers in een zwart tasje. De opdruk is allang vervaagd en de herkomst vergeten. Ooit kwam het uit een aangenaam land. Als ik de was ophang, laat ik een deel van de knijpers op een hoopje vallen om ze gemakkelijk te sorteren. Telkens is het aantal uitgestrooide knijpers onbekend. En de ene wasbeurt vereist meer knijpers dan de andere. Vooraf weet ik nooit precies hoeveel.

In de betreffende periode herhaalt zich een bijzonder fenomeen. Ik loop met de was naar het droogrek, kiep het wasknijpertasje deels leeg en begin de was op te hangen. Twee knijpers voor een handdoek, twee voor een broek, één voor een washandje. Daarin zit nooit verschil. Dan begint het op te vallen. Steeds strooi ik het exact benodigde aantal knijpers uit voor de hele was. Week in week uit, maandenlang, het gaat zo maar door.

Dit begint tegelijk met die onzekere periode. Zoiets is toch heel apart. Het valt gewoon niet te negeren; er moet een diepere betekenis zijn. Dan valt het kwartje. Zolang ik exact genoeg knijpers uitstrooi, zal ik exact voldoende inkomsten hebben. Zo is het toen inderdaad gelopen.

Nu strooi ik allang weer te veel of te weinig knijpers uit, zonder dat dit mijn inkomen beïnvloedt. Maar deze week waren het er precies genoeg. Dat is geen toeval meer.

NB: Met dank aan degene die mij op deze geschiedenis wees.

Een gedachte over “Wasknijpers

Reacties zijn gesloten.