Lijstje van bezochte concerten

Net voordat Pinkpop losbarst, zie ik een lijstje van bezochte concerten op een blog. Lijstjes. Die maak ik doorlopend. Boodschappenlijstje, lijstje van dingen die ik nog moet doen, lijstje van verstuurde sollicitaties, dat soort werk. Het leukst is het lijstje van bezochte landen met beknopte opsomming van plaatsnamen. Wil ik nu ook nog een lijstje van bezochte concerten hebben? Ach, vooruit dan maar.

Ik ben er de hele dag zoet mee geweest. Wat ik allemaal wel niet heb doorgespit. Een plakboek met concertkaartjes en recensies uit de jaren tachtig, een stapel agenda’s, een blikje met losse tickets en zelfs een stukje administratie. En passant kwam meer dan de helft van mijn leven voorbij. En steeds doemde die vraag op: wat wil je er eigenlijk mee?

Ach, het is totaal niet belangrijk, zo’n lijstje. In grote lijnen weet ik toch wel waar ik ben geweest. In de eerste jaren waren het een paar matige discobandjes. Met als exotisch uitstapje een groep uit Senegal tijdens het carnaval op Tenerife. Vanaf 1985 begon het echte werk. In dat jaar zag ik Live Aid op tv en ik moest en zou naar U2. Dat lukte op het eerste grote festival dat ik bezocht, in Torhout, België. Daarna volgt een indrukwekkende opsomming van zo’n beetje alle groten der aarde in die jaren. En iets afwijkends: musical Cats in 1987.

Tijdens het Bicentennial year ben ik in Australië. Daar vindt het summum van exotische optredens plaats tijdens het vijfde Festival of Pacific Arts. Hier komen inheemse volken uit Azië, Melanesië, Micronesië en Polynesië bijeen. Er treden dagenlang artiesten op uit maar liefst 24 landen. Bijna twintig jaar later volgt er nog zo’n spektakel, middenin de Sahara tijdens het jaarlijkse Touareg festival in Ghat. Ook hier komen mensen uit alle omringende landen op af. Niet per vliegtuig, iedereen komt op zijn eigen kameel. De optredens en ontmoetingen gaan dag en nacht door.

De lijst met concerten gaat verder met westerse pop/rock bands. Toch sluipt er gaandeweg wat meer wereldmuziek in. Een opvallend optreden is van een Japanse slagwerkgroep. Ik ben hun naam vergeten, maar ze maken een werkelijk oorverdovend kabaal. Het kan mijn zwager niet boeien, die valt gewoon in slaap.

In 2000 komt er een keerpunt. Voor het eerst verschijnt Gregoriaans gezang op de lijst, en de hoeveelheid wereldmuziek neemt razendsnel toe. Dunya, de Ha-Shi-Ba en tal van Arabische, Afrikaanse en Klein-Aziatische groepen prijken erop. In recente jaren experimenteer ik vaker met klassieke muziek en middeleeuwse zang. Als je naar de afgelopen vijf jaar kijkt, zie je een bont allegaartje, tot fushion toe. Ik ga eens terug naar Pinkpop, want daar hoor je dat nu ook.

Tot besluit een lijstje van de vijf vaakst bezochte bands.

  • U2 1985, 1987, 1989, 1993, 1997, 2001, 2005, 2009, plus ‘bedevaart’ naar Ierland in 1985.
  • INXS 1986 (4x), 1991, 2007.
  • Simple Minds 1985, 1986, 1989, 2008.
  • Marillion 1989, 1990.
  • Rolling Stones 1990, 1998.

Geloof het of niet, de Stones was ik totáál vergeten. Pas toen ik het plaatje van de helle- honden zag, herinnerde ik mij dat concert uit 1990 weer.

De volledige lijst beslaat drie A4-pagina’s en veel concerten waren zeer de moeite waard.  Toch, het allermooiste concert is van een totaal andere orde dan bovenstaand lijstje doet vermoeden. Dat gaf het Anouar Brahem Trio in 2005 in het KIT Tropentheater.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s