Een goud/zwarte dag in het Groene Hart

Onderweg van Alphen aan den Rijn naar Zevenhoven slaat de bus af naar rechts. Hij moet direct uitwijken naar links, want op de rechterbaan vond even tevoren een aanrijding plaats. Een man staat kijkend naar het aankomende verkeer te bellen. Achter hem ligt een zwart/witte kat op de weg. Hij leeft nog en lijkt verlamd. Iets verder staat de gezinsauto van de man zich stilletjes te schamen. Wat een ruw verstoorde zonnige zaterdagochtend. Het is een troost dat de man bij het beestje blijft.

Het is schitterend weer en we gaan met een groepje op pad. Wandelen van Zevenhoven naar Breukelen door een prachtig deel van het Groene Hart. Lange tijd is het zeer rustig om ons heen. Tot een lawaaiige groep motorrijders ons op een kronkelweggetje naast een vaart tegemoet komt. De voorste zwartgeklede man draagt twee rode hoorntjes op zijn helm. Boven het kabaal uit roept hij naar mij: ‘Hé, kunnen jullie niet in de berm gaan lopen?!’ (Daar loop ik al.) Ach vent, ga je midlifecrisis toch lekker op een racecircuit botvieren. Holland op zijn smalst.

Een dierenbegraafplaats herinnert mij aan de zwart/witte kat. Dit is een gouden dag met een zwart randje. In de polder schudden boeren het gemaaide gras. Hun tractoren ronken vertrouwd. Verder is het stil. Te stil. Want ze maaien steeds vroeger en vaker, en de apparaten worden steeds breder. Geen broedsel van weidevogels overleeft dit geweld. Mijn zwager zette zich jarenlang in voor hun behoud. Ik mis de typerende geluiden van wulp, tureluur en grutto. In de verte hoor ik wel een koekoek.

Toch, het is een buitengewoon heerlijke dag. De dijken schenken weidse vergezichten over de lagergelegen polders. We passeren een idyllisch plassengebied vol watervogels met jongen. Bij een molen hangt de was keurig gesorteerd te wapperen in de wind. Plezierbootjes varen op brede sloten langs monumentale boerderijen. De welvaart is hier al eeuwenlang met vlees en melkproducten opgebouwd. Tuintjes bij dijkhuisjes worden netjes aangeharkt. Een pontje voor zes personen brengt ons naar de overkant. Hollandser kan bijna niet.

Of wel? We eindigen bij Van der Valk in Breukelen, waar het topdrukte is op het terras. Overal groepjes mensen in rood, wit of blauw. De Toppers staan in de Arena: ‘Het thema voor het jubileumjaar 2014 is ‘Made In Holland’. Wij zijn trots op ons land en trots op het feit dat Nederland al 10 jaar massaal warm loopt voor Toppers in Concert. Het belooft een avond te worden van terugkijken en vooruitblikken maar vooral samen genieten van het unieke jubileummoment in een Oer-Hollands ‘Over the Top’ decor. De dresscode is ROOD voor de tweede ring, WIT voor de eerste ring en BLAUW voor het veld.’

Jongens, veel plezier allemaal. Jullie vinden het vast niet erg dat ik de andere kant op ga.

4 gedachtes over “Een goud/zwarte dag in het Groene Hart

    1. Zeg dat, al wordt het die andere kant op ook wel manoeuvreren geblazen tussen meer voetballiefhebbers en nationalistische volkjes door. 😉

      1. Tijdens de vorige WK was ik een week in Duitsland (op Borkum, zo mooi daar!) in een hotel. Ze gingen daar veel sportiever en minder nationalistisch met het fenomeen om.

      2. Ja, in Duitsland kan je rustig kinderen meenemen naar een wedstrijd. Ik ben daar ook weleens tussen de voetbalfans op een station terecht gekomen. Dat ging er stukken gemoedelijker aan toe dan wanneer er een treinlading fans bij de Arena uitstapt. Er is niets mis mee als je trots bent op je land (zoals op mooie polderlandschapjes met molens). Maar daarmee zijn ‘we’ nog niet beter dan een ander.

Reacties zijn gesloten.