Thomas Piketty en het kapitaal

Ineens staan kranten en tijdschriften vol artikelen over Thomas Piketty, een Franse econoom van 43 jaar oud. Zijn boek ‘Le Capital au XXIe siècle’ kwam vorig jaar uit.
Hierin deelt hij oplossingen voor de crisis en een gelijkmatigere verdeling van welvaart. Zijn strategie is qua opzet zeer eenvoudig, dat is de kracht ervan. Dit even los gezien van de extreem complexe uitvoering wereldwijd.

Ongelijke rijkdom
In de meeste West-Europese landen is 60% van het totale vermogen in handen van 10% van de bevolking. Dit terwijl de onderste helft van de bevolking niet meer dan 5 tot 10% van het totale vermogen bezit. Elders in de wereld is deze verhouding nog veel schever.

Openbaarmaking banksaldi
Piketty stelt dat een democratie maar één middel heeft om de controle over het mondiale financiële kapitalisme te heroveren. En dat is een wereldwijde progressieve belasting op kapitaal. Om een jaarlijkse progressieve belasting op individuele vermogens te kunnen invoeren, is openbaarmaking van alle bandsaldi ter wereld vereist. Banken moeten dan elke transactie aan belastingdiensten doorgeven. Deze aanpak maakt helder wie hoeveel precies bezit en bestrijdt belastingparadijzen.

Vermogensheffing
Piketty gaat uit van 0% heffing op vermogens tot 1 miljoen euro, 1% op vermogens tussen de 1 en 5 miljoen euro, en 2% op fortuinen daarboven. Dat lijkt mij redelijk. Met name wanneer je bedenkt dat vermogen zelden dankzij noeste arbeid wordt vergaard. Zo’n maatregel treft slechts 2,5% van de EU-bevolking en levert maar liefst 2% op van het gezamenlijke bruto nationaal product van de EU.

Oplossing voor crisis en schuldenlast
Piketty stelt verder het volgende voor. Om uit de crisis te komen, moeten de gezamenlijke EU-schulden van eurolanden gezamenlijk worden gesaneerd. Een nieuw op te richten ‘Europees begrotingsparlement’ stelt de gezamenlijke begroting van de eurozone vast. In een gepolitiseerd, publiek debat bepaalt dit parlement dan in welk tempo de euroschulden worden afbetaald en hoeveel belasting daarvoor moet worden geheven. Het begrotingsparlement wordt dan samengesteld uit de afgevaardigden van de nationale parlementen.

Ben je het geheel of gedeeltelijk met hem eens, dan doe je er goed aan om zijn idee te verspreiden. Soms komt verandering wel degelijk van onderaf op gang.

Bron: Zaterdagbijlage Sir Edmund (de Volkskrant), 17 mei 2014.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s