Diepgang op een blog

Iemand schrijft op haar blog dat zij zich verbaast over de reacties die zij ontvangt. Over een aantal eigen schrijfsels is zij bijzonder tevreden. Deze lokken echter nauwelijks complimenten uit. Op minder geslaagde berichten ontvangt zij juist veel enthousiaste commentaren. Hoe kan dat?

Ik weet het niet precies, maar herken dit wel. In november en december 2013 plaatste ik een stuk of zestig berichten. Het merendeel beschouw ik als relatief weldoordacht en fraai geconstrueerd. Soms zijn de teksten provocerend of ogenschijnlijk oppervlakkig, maar in werkelijkheid hebben ze een behoorlijke diepgang. Vind ik zelf. In die periode schreef ik vaak over grote en actuele maatschappelijke kwesties. (Zie het archief in de rechterkolom.)

Eigenlijk dacht ik dat er een storm aan reacties zou losbarsten. Want de gekozen onderwerpen raken bijna iedereen. Maar tegen alle verwachtingen in, hield de goegemeente op internet zich tamelijk stil. Was men met stomheid geslagen door mijn briljante schrijfsels? Ahum. Of gingen grapjes, kwinkslagen, doordenkertjes en subtiele wenken aan veel lezers voorbij?

Eenmaal tijdelijk aangesloten bij een bloggersforum ontving ik wat meer reacties. Vaak refereren lezers aan een (herkenbaar) detail in het bericht. Weinig mensen gaan in op het grotere geheel. Begrijp mij goed. Op zich maakt dat niet uit. Reacties krijgen is vrijwel altijd leuk. Maar ik vraag mij soms wel af of de kern van mijn verhalen over komt.

Gisteren zag ik jongeren op tv die het woord ‘wederkerig’ niet kennen. Wat woordkeuze betreft doe ik weinig concessies. Mijn blog is tenslotte geen overheidswebsite die voor iedereen duidelijk moet zijn. Wel probeer ik helder, pakkend en prettig leesbaar te schrijven. Iedereen kan op internet de betekenis van onbekende woorden opzoeken. Zelf doe ik dat regelmatig ter verrijking van mijn woordenschat. Terwijl versimpeling kan ontaarden in achteruitgang.

Ik schrijf dit blog onder meer om mentaal scherp te blijven. Want ik mis de inhoudelijke en professionele discussies bij een vroegere werkgever. Op fora voor bloggers zie ik vrij weinig constructieve uitwisselingen ontstaan. Ken je een blogforum over maatschappelijke en economische thema’s waarop dit wel gebeurt? Ik hoor het graag.

11 gedachtes over “Diepgang op een blog

    1. Dat had ik wel verwacht, want jij schrijft ook over dit soort onderwerpen. Nu maar hopen dat iemand een goede suggestie heeft.

  1. De enige oplossing die ik ken is afwisseling. Schrijf niet alleen diepgaande stukken, maar plaats af en toe iets simpels en korts waar eenvoudig op te reageren valt en vooral fouten in staan die reageerders uitnodigen om er iets over te zeggen.

    De echte diepgaande stukken, die goed doordacht zijn hebben als nadeel dat er voor een grote groep niet op te reageren valt. Ze zijn dichtgeschreven en hooguit een insider plaatst er dan iets zinnigs onder en de rest wil zijn of haar vingers en niet aan branden. Dat wil niet zeggen dat die stukken niet gelezen worden.

    Ik maak het mezelf vaak nog lastiger door alleen over de eigen regio te berichten. Daarmee sluit ik onbedoeld bezoekers van buiten de regio uit. In mijn ogen hoeft dat niet, want wat in mijn regio gebeurt voltrekt zich vaak ook in een iets gewijzigde vorm ook in andere regio’s. Toch werkt het niet zo en haken lezers van buiten de regio snel af. Dus dan maar weer simpel algemeen en nietszeggend opendeurstukje om de bezoekers terug te winnen. 😉

    1. @ ximaar: O jee, er zit iets in dat weldoordachte stukken misschien weinig uitnodigend zijn om op te reageren. Dan is het vast handig om er ook een stelling tussen te zetten en om reacties daarop te vragen. Dan krijg je sneller interactie.
      Ik herken ook dat je de neiging hebt om een ‘simpel algemeen en nietszeggend opendeurstukje’ te schrijven. Ik merk in elk geval dat ik zogenaamd grote onderwerpen vaker in stukken hak en steeds een element daaruit beschrijf. Dit sluit ook een beetje aan op wat Sprokkelen (zie onder) schrijft over de manier waarop zij, en vast veel anderen, berichten lezen. Zo gaat het bij mij soms ook hoor.
      Wat de fora betreft, ontdekte ik er gisteren toch nog een paar die in de buurt komen van wat mij voor ogen staat. Via een blogger die jij op je Ximaar’s Blogspot prutsite toont, kwam ik via, via bij Maja Mischke uit. Zij schrijft ook op fora. Daarop staan mensen die op basis van hun professionele kennis en werkervaring schrijven. In haar geval gaat het om onderwijs aan hoofdzakelijk allochtone jongeren. Zij schrijft met het soort diepgang waar ik naar zoek. Maar vervolgens zie je dan bij de reacties weer tamelijk ongenuanceerde meningen terugkomen. Ik zoek dus nog even verder. 😉
      Leuk trouwens, dat je eerlijk schrijft over bezoekers terugwinnen. Want natuurlijk is het prettig als mensen je blog willen lezen.

      @ sprokkelen (zie reactie op Diepgang op een blog bij Leven in vrijheid – Carpe diem) quote: ‘Ik heb net op je andere post gereageerd. Ik zie nu wel een dilemma: vaak lees ik wordpressblogs zoals ik ook gmail, twitter en facebook lees: als ontspanning, even snel tussendoor kijken of er nog wat is en dan hup aan het werk. Serieus wilt discussieren via je blog vergt een andere energie.’

      Dat kan ik mij voorstellen. In die zin leent internet zich wellicht wat minder voor inhoudelijke discussies. Tenzij je heel bewust naar een forum gaat waarop dat gebruikelijk is.

  2. Alhoewel ik niet zo van de diepgang ben als jij, (diep van binnen ben ik oppervlakkig) herken ik veel van wat je schrijft. Als je op een blog serieus werk wilt publiceren, moet je je volgens mij niet al te druk maken om het aantal reacties en de inhoud ervan. Gewoon doen wat je vindt dat nodig is. Als je een tijdje blogt, krijg je een aardig beeld van welk soort blog welk soort reacties veroorzaakt. Dan loop je het gevaar dat je je blog gaat aanpassen aan wat je lezers ervan vinden. Uiteindelijk kun je dan flink stuurloos raken. Ik zie dat om mij heen, Mijn advies dus: doe wat je wilt en laat je niet van de wijs brengen.

    1. Om met jouw advies te beginnen, daar sta ik helemaal achter. Wel vind ik het prima om enkele aanpassingen door te voeren als hierdoor berichten prettiger leesbaar worden. Bijvoorbeeld wat vaker kortere berichten schrijven en wat minder hoofd- en bijzaken samen zetten in een bericht. Dat zie ik ook als ontwikkeling van een eigen stijl op basis van ervaring. Bij jou zie ik dat je vrij consequent werkt. Heb je daar in een eerder stadium mee geëxperimenteerd?
      Goh, wat frappant dat je ziet dat mensen soms flink stuurloos raken door commentaar. Jammer, want de meeste bloggers schrijven toch vooral voor hun plezier.

      1. Ja, ik werk eigenlijk al vanaf het begin (Volkskrantblog, 2005) vrij gestructureerd en consequent. Zo kan ik het ook volhouden. Mijn blog is altijd ‘van vandaag’. Ik zie welke soort blogs de meeste reacties krijgen en ik ben soms geneigd om daaraan toe te geven :-). Groet en plezier!

  3. basstarter

    Ik herken dit helemaal, ik ben ook van de diepzinnige berichten met veel associaties. Nooit reactie op. Een tijdje hielp het om in het engels te bloggen. Het is typisch maar mensen uit de anglo saksische wereld zijn wat meer bekend met reageren en praten op wat meer literaire stukken. Maar ook daar is de vervlakking toegeslagen na Facebook en Google plus. Blogging platforms zouden moeten leren van de social networks en die functie op hun platform meer handen en voeten moeten geven. Ik mis nog steeds Yahoo360 dat niet meer bestaat. Het was een goede mix tussen blog en vriendenplatform. En omdat mensen goed spul schreven inspireerde dat om zelf ook goed spul te schrijven.

    1. Wat goede teksten schrijven betreft, zou ik gewoon doorgaan. Vroeg of laat trekken zulke berichten vast wel liefhebbers aan die de inhoud op waarde schatten. Wellicht speelt er nog iets mee. Lang niet iedereen kan zich schriftelijk makkelijk uitdrukken, terwijl sociale media dat ogenschijnlijk wel eenvoudig maken.

      1. basstarter

        Ik weet eigenlijk niet precies wat het is. Misschien ook een soort van ontzag om zo eventjes tussen het doen van de was en de afwas een zinnig antwoord te verzinnen op van die gewichtige kwesties. Maar misschien komen ze toch “binnen” via je tekst.

      2. Het ‘zo eventjes tussen het doen van de was en de afwas een zinnig antwoord te verzinnen’ is zeker een uitdaging. Door internet heb ik eveneens de neiging om snel te reageren. Als een onderwerp echt belangrijk is, parkeer ik het en reageer ik pas na een beetje denktijd. Maar voor de meeste mensen is het leven nu eenmaal vrij vol en jachtig. Tijd en rust zijn luxe. Ik hoop dat er iets blijft hangen van ‘gewichtige kwesties’ in de zin dat lezers er zelf over nadenken.

Reacties zijn gesloten.