Een kwartiertje in stilte wandelen

Zoals vaker, wandel ik met een groepje mensen door een bosrijk gebied. Ik raak in gesprek met een vrouw van in de vijftig. We hebben ons zojuist aan elkaar voorgesteld en ze komt vriendelijk over. Wat al snel daarna opvalt, is dat zij van alles vreest. Zodra ik van het pad afwijk, roept ze bijvoorbeeld gelijk: ‘Pas op, het zit daar vol met teken.’ Aan elk onderwerp kleeft een gevaar, in meerdere opzichten. Binnen tien minuten buigt zij het gesprek naar ‘die buitenlanders’, in Nederland wel te verstaan.

Het is normaal om af en toe van gesprekspartner te wisselen. Dat doe ik ook. Soms loop ik even alleen van de omgeving te genieten. Aan het eind van de dag weet ze mij toch behoorlijk te verrassen. Want ze vertelt hoe onafhankelijk zij haar vakanties viert. Ze boekt een retourticket en een hotel voor de eerste nachten na aankomst. Voor de rest van de route vertrouwt zij op gegevens uit haar reisgids. Ik vind deze benadering nogal gewaagd voor iemand die overal van huivert.

Vanwaar die angsten? Ik weet het niet. Het voelt ongepast en ongemakkelijk om door te vragen. Vooral wanneer we als groep een kwartiertje in stilte wandelen, en ik na afloop zeg dat ik van zulke stilteperiodes hou. Stilte geeft haar geen rust. ‘Dan ga ik nadenken.’

7 gedachtes over “Een kwartiertje in stilte wandelen

      1. Ik loop graag NS-wandelingen en delen van lange-afstands-paden. Van bushalte naar bushalte of station. Ik heb net gisteren een nieuwe wandelkaart gekocht, zie mijn blog sprokkelen waar ik deze kaart beschrijf. Daarop staan de LAW’s en NSroutes ingetekend en enkele langere rondlooproutes die door de kaartmaker zijn gemaakt. Prachtige kaart. Bedankt voor de tips, het Nivon ken ik, maar die andere niet.

      2. Jee, nou wie weet zijn wij elkaar al onbewust tegengekomen. Ik was onlangs nog in de buurt van Bennekom en Wageningen waar de combinatie van bos en rivierlandschap heel mooi is. Al tijden ben ik van plan om een stiltewandeling te maken, maar ik zit er nog weleens naast met routebeschrijvingen. Beetje gênant. Die kaart is vast handig.

      3. Ja dat hier verschillende landschappen bij elkaar komen maakt het heerlijk wandelen. Wie weet ontmoeten we elkaar eens onderweg. ‘Raam open, I presume?’

Reacties zijn gesloten.