Je hele bezit veilig in de opslag

Door die hippie en nomaden in vorige berichten, schiet mij ineens een verhaal te binnen. Een paar jaar geleden ontmoette ik een journaliste/freelance schrijfster. Zij had onderzoek gedaan bij het fairtrade bedrijf in Vietnam waar ik modeaccessoires inkocht. Net als ik, verbleef zij herhaaldelijk voor langere tijd in het buitenland. Het klikte en we spraken af om ervaringen uit te wisselen. Bij haar eindigde een reis nogal onverwacht.

Ze ging met een vriendin voor een jaar naar India. Samen deelden ze in Amsterdam een etage. Ze verhuurden de woning tijdens hun afwezigheid om de reis betaalbaar te houden. Hun persoonlijke spullen brachten ze naar zo’n verhuurbedrijf van opslagboxen in alle maten. Zelf was ze net klaar met haar afstudeeronderzoek. Het inpakken van kleding en huisraad, en het sorteren van spullen voor de reis, moest nogal overhaast. Vlak voor ze naar het vliegveld gingen, zag ze haar stapeltje onderzoeksverslagen liggen. Die propte ze maar in de meterkast. Want er was geen tijd meer om naar de opslagplaats te rijden.

Na een aantal maanden in India ontving ze een alarmerend berichtje van haar familie. Er was een hele loods met opslagboxen afgebrand, ergens aan de rand van de stad. Was dat niet de plek waar hun spullen stonden? … Ze hebben nog enkele dagen in dubio gezeten, maar boekten toen toch de eerste vlucht naar huis. Het had geen zin meer om langer te blijven, hun hele tastbare leven lag in die opslagbox.

Er was nog wat gedoe voordat ze werden toegelaten tot de afgebrande loods. Voor hetzelfde geld waren zij gelukszoekers die de spullen van anderen wilden meenemen. Dat was al eerder gebeurd. Op de één of andere manier moesten ze bewijzen dat zij degenen waren die de box hadden gehuurd. Uiteindelijk kwamen ze op de plaats waar de box was geweest. Een rij met boxen daarboven was er deels bovenop ingestort. Het was een samengepakte en samengesmolten zwarte massa. Ook de erfstukken van haar Zeeuwse oma lagen ertussen. Het enige bruikbare wat ze nog terugvond was haar oma’s gouden Zeeuwse ring.

Dat vertelde ze allemaal toen ze mij haar onderzoeksverslag overhandigde. Met het verzoek er zuinig op te zijn. Het was het laatste originele reserve exemplaar van het stapeltje dat ze in de meterkast had gepropt.