Het spook van de speeltuin – I

Tegen de avond komt hij langs. Dan ligt het terrein er verlaten bij. Geen kinderen op de glijbaan. Geen peuter op de schommel. Alles wat beweegt in bevroren toestand. De geluiden zijn verstomd. Heel stilletjes dwaalt hij over het gras. Een wittige beige wolk.

Hij streek eens langs mijn been. Oh zo zacht.

Ik zie hem al een tijdje niet meer, het spook van de speeltuin. Dan verschijnt er tegen de avond een wittig beige hondje alleen op het terrein. Vreemd en ongewoon. Is dit is een gedaantewisseling in de ware zin des woords? Sindsdien waart er een onherkenbaar geschoren spook rond. Slechts zijn langharige kattenstaart is nog in vol ornaat.

Een gedachte over “Het spook van de speeltuin – I

Reageren mag

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.