De ring

Tijdens een vakantie koop ik twee opalen in Coober Pedy, Australië. Daarna liggen ze opgesloten in een kistje te wachten. Al mijn geld gaat naar twee vervolgreizen door hun land. Zes jaar later bezoek ik thuis eindelijk een goudsmid. Ik vertel hem exact wat ik wil hebben en hoop dat het duidelijk overkomt. Een geelgouden ring waarvan het oppervlak net zo grof is als een deels afgebroken steen. Want op een ruwe achtergrond komen deze opalen het mooist tot hun recht.

Opaal bevat water en zit in zandsteen. Ik wil de grillige muren van de mijn nabootsen waar deze edelstenen vandaan komen. Op vakantie heb ik zo’n mijn bezocht. Als basis zal de goudsmid een trouwring gebruiken. Dat is van symbolische waarde vanwege mijn band met het land. Verwachtingsvol kijk ik uit naar het moment waarop ik hem aan mijn vinger kan doen.

Het resultaat pakt een beetje anders uit dan gedacht. Eerst ben ik teleurgesteld. Het ziet er veel gladder uit dan ik wilde. Maar dan maakt de vrouw van de goudsmid een aanprijzende opmerking. Een opmerking die fouter is dan fout. Ze noemt de ring ‘schattig’. Schattig? Schattig? Mens, weet je wel waar die stenen voor staan?

Ze komen uit een gebied waar mijnwerkers letterlijk in een caravan boven het gat van hun mijn bivakkeren. Zij dragen dag en nacht een pistool en laten de ingang geen moment alleen. Het krioelt er van de maffiose Italianen en andere bonte figuren. Ze werken bij een temperatuur van 40 graden Celsius in een stoffige woestijn. In een afgelegen gebied waar de sfeer niet onderdoet voor het oude Wilde Westen. Alsof het binnenland van Australië schattig is!

Ik kijk nog eens goed naar de ring en dan zie ik ze. Twee glimmende slangenogen die mysterieus van kleur verschieten bij elke beweging. Blauw, groen, geel, oranje en een vuurflits rood. Gevaar, aantrekkingskracht en a real beaut ineen. Precies Australië. Wat wil ik nog meer?

3 gedachtes over “De ring

  1. Ingrid van Bouwdijk

    Mooi verhaal….
    Schattig? Ja jakkes! Het doet denken aan roze tule en ook aan mijn tijd in Kenia. Daar zeiden mijn collega’s dat een vrouw “cute” moest zijn. Mijn reactie was: “I don’t want to be cute!”

  2. Pingback: De 10 minst gelezen logjes en de 7 langst gevolgde bloggers – Raam Open

Reacties zijn gesloten.