Pleidooi voor de magnetron

Over eten uit de magnetron gaan de wildste verhalen rond. Het zou gevaarlijk zijn vanwege de straling. Misschien is het zelfs kankerverwekkend. En magnetronmaaltijden zijn altijd te zout, zeggen ze. Is de magnetron schadelijk, dan kan ik nu elk moment doodvallen. Want ik kook er al ruim twintig jaar mijn maaltijden in.

Radioactief word je er niet van. Verhitting ontstaat wanneer waterdeeltjes in het voedsel door de golven gaan bewegen. Dat is best onschuldig. Ik heb geen idee of daar cellen van kapotgaan. Maar vitaminen verdwijnen zeker als je eten lang op vuur doorkookt. Het is ook een misverstand dat maaltijden uit de magnetron altijd te zout zijn. Kennelijk gebruikt iedereen het apparaat om kant-en-klaar voedsel of drank in op te warmen. Maar je kan er ook verse groenten in koken.

Ideaal hoor. Glazen schaaltje pakken, beetje water erin, aardappels schillen en groente wassen, alles klein snijden, dekseltje erop, en hop, gezellig samen de magnetron in. Pasta koken kan ook. Al verandert de draaischijf dan wel in een zwembad. Stukken vlees of vis bak ik apart op een kookplaat. Na zes minuten is een eenpersoonsmaaltijd gaar. Bij twee personen reken ik twaalf minuten. En bij drie of meer personen spreek ik altijd af in een restaurant.

Met een goede afstemming ben ik gauw klaar. Dat is praktisch, want ik heb vaak last van vreetbuien. Dan is eten uit de magnetron sowieso gezonder dan een snelle hap uit de patatzaak. Ik gebruik geen zout, maar juist veel kruiden en specerijen. Er is nog een voordeel. Dat glazen schaaltje krijg je makkelijker schoon dan een metalen pan.

Stel dat ik moet kiezen tussen een paar jaar langer leven of eten uit de magnetron. Dan weet ik het wel. Tijdens die laatste jaren ben je meestal oud en krakkemikkig. Terwijl ik nu geniet van mijn extra tijd in blakende gezondheid. Ach, ik ben toch zo blij met mijn magnetron.

4 gedachtes over “Pleidooi voor de magnetron

  1. Wordt de magnetron nog steeds verguisd? Ik dacht dat dat een tachtiger-jaren-hype was. En hoe weet je trouwens of je een paar jaar langer leeft?
    Onze Goudse oma zwoer bij het eten uit ‘bussies’. Ze varieerde enorm: erwten, worteltjes met erwten, sperziebonen. Wat de ene dag niet op ging, werd de andere dag opgewarmd. Ze werd zevenentachtig. Niemand weet of negentig de bedoeling was…. 🙂 (Leuk voor een blog, bedenk ik nu)

    1. Oh ja, eens in de zoveel tijd duikt er weer een verontrust berichtje op. En die ‘bussies’ van vroeger waaruit jouw oma at, waren vast ook niet met zo’n wit laagje van binnen gecoat. Kennelijk is de mensheid toch niet uit te roeien, dus kunnen we gewoon genieten van twijfelachtige gewoonten. 😉

  2. Waarschijnlijk was ik een van de laatste mensen die destijds eindelijk een magnetron aanschafte.
    Na de hype van “stralingsgevaar” uit de jaren tachtig (Tsjernobyl) en de term “nuked food” uit de film Twins. Ik gebruik hem dagelijks om allerlei dingen maar vooral melk op te warmen voor in de koffie (nooit meer vieze melkpannen). Een heerlijk gemak. en gemak dient de mens.

Reageren mag

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.