Onze toekomstige economie

Al dit geblog is reuze boeiend. Maar ik hou mijzelf niet voor de gek. Het liefst verdien ik mijn kostje door het nuttige met het aangename te verenigen. Ik volg maatschappelijke ontwikkelingen en visionaire denkers met speciale interesse. Op de oude voet verder gaan, biedt weinig soelaas. Langzaamaan verschijnen de vage contouren van onze economische toekomt. Zijn er nieuwe kansen?

Machines en computers in een utopie
Nadat machines eerst onze spierkracht vervingen, is al enige tijd onze denkcapaciteit aan de beurt. Op massale schaal, in een steeds hoger tempo en wereldwijd vervangen computers mensen. Dat zou kunnen leiden naar een ware utopie. Ik vind het prima als machines of computers ons werk overnemen. Zolang de opbrengsten daarvan eerlijker worden verdeeld. Zie Is werk belangrijk?

Tweedeling
Mijn situatie is exemplarisch voor die van vele miljoenen mensen. In hoofdlijnen heb ik vier beroepen op MBO- en HBO/WO-niveau. Twee daarvan zijn nu grotendeels geautomatiseerd of outsourced. Het derde beroep is wegbezuinigd. Bij het vierde beroep is de concurrentie moordend. Zzp’er worden heeft weinig zin. Sommige tarieven daalden recentelijk met 30%. Een bedrijf als Facebook versterkt de tendens van groeiende inkomensverschillen. Want hun winst gaat slechts naar de happy few.

Tendens ombuigen
Ontstaan er specifiek dankzij Facebook ook nieuwe kansen? Kunnen startende bedrijven en samenwerkingsverbanden de tendens ombuigen? Consumptie hangt af van het inkomen van mensen. Op internationale schaal compenseren multinationals winstdaling in Europa en de VS met groei in Azië, Afrika en Latijns-Amerika. Maar een flink deel van onze bedrijven opereert nauwelijks buiten de landsgrenzen. Hoewel veel Nederlanders zichzelf avontuurlijk vinden, werken er relatief weinig in den vreemde. Zie ook Nieuwe banen voor 685.000 werkzoekenden. Dat speelt een rol in de huidige situatie. Kennelijk willen we graag op ons vertrouwde stekje blijven. Dus wat nu?

Interafhankelijkheid versus autarkie
Sommige mensen dromen van een autarkisch leven als ontsnappingsroute. Ik zie een idyllisch tafereel voor me met groentetuintje, boomgaard en hennetjes in een kippenren. Historicus Rutger Bregman toont met een hilarisch voorbeeld hoe ver je dan moet teruggaan. Iemand gaat zelf een broodrooster maken. Dus daalt hij af in een mijn om ijzererts uit brokken steen te winnen, et cetera. Het draait om de vraag of je onafhankelijk kan zijn binnen een interafhankelijke samenleving. Compleet zelfvoorzienend leven is vermoeiend en beperkend. Zoals dat was in de middeleeuwen. Natuurlijk kan je slimmer werken met de huidige kennis. Maar wie wil met niemand anders meer te maken hebben? De ideologie van onze geblondeerde heer W biedt ook weinig meer dan armoe.

Wat wordt wel belangrijk?
In de Volkskrant van 22 februari doen de auteurs van ‘The second machine age’ enkele interessante uitspraken. We moeten juist die vaardigheden ontwikkelen waarin wij als mensen beter zijn dan machines. Ze bedoelen creativiteit en sociale vaardigheden. Aanpassingsvermogen wordt belangrijker, want niets blijft bij het oude. We moeten ons richten op iets waar we passie voor hebben. En bepaalde taken kunnen machines ook in de toekomst moeilijk overnemen. Zoals een fornuis repareren of thuiszorg bieden. In dat opzicht blijven we gezellig actief op de lokale markt.

2 gedachtes over “Onze toekomstige economie

  1. Virginie

    Het klinkt allemaal wel wat oubollig: ik doe iets met creativiteit en sociale vaardigheden.
    Dat gaat het vast niet worden. Je kunt beter het gat in de markt zoeken. Doe iets met waan, met plaatsgebonden misdrijf, mond op mond reclame, mierenkaravanen, megabolieten. Ach, verzin ook eigenlijk zelf maar wat.

    1. Uhm, laat ik het zo zeggen. Volgens mij spelen ze bij Facebook in op creativiteit en sociale vaardigheden en hebben ze daar een aardig groot gat in de markt mee gevonden. Maar wellicht begrijp ik iets verkeerd. 😉

Reacties zijn gesloten.