Verschil langdurig ziek of werkloos

Het verschil in benadering van mensen die ziek of werkloos zijn, verwondert mij. Het lijkt alsof iedereen vindt dat je buiten je schuld ziek wordt. Ben je ernstig en langdurig ziek, dan is er de WAO. Maar ben je tijdens een ernstige crisis langdurig werkloos, dan is dat vast je eigen schuld. Ben je 45 jaar of ouder en is de situatie uitzichtloos? Dan wacht uiteindelijk de bijstand, nadat je eerst je huis en ander vermogen hebt opgegeten. In de WAO mag je je huis houden. Er is ongelijkheid alom.

Vaak is het verschil in situaties grijs, in plaats van zwart/wit. Ik geef wat voorbeelden.

  • Je houdt van extreme sporten en flinke uitdagingen. Je vindt de skipiste oersaai, die is voor watjes. Dus ga je buiten de banen skiën. Jij weet toch goed wat er mogelijk is. En dan gaat er iets ernstig mis.
  • Je houdt van duiken. Je hebt de belangrijke cursussen doorlopen en je controleert de uitrusting voor elke duik. Veiligheidsmaatregelen zijn heilig. Toch gaat er onverwacht iets fout.
  • Je bent 45 jaar oud. Je werkt bij een organisatie en er is veel gedoe na de fusie. De spanningen lopen op en je merkt dat je het niet meer trekt. Voor een redelijk alternatief is geen ruimte. In jouw beroep is weinig werk. Je bent er nu letterlijk ziek van. Wat nu?
  • Je bent dertig jaar oud. Er zijn wat onverwerkte zaken uit je jeugd die je niet onder ogen wilt komen. En dan raak je compleet overspannen. Na de ziektewet beland je uiteindelijk in de WAO. Maar voor hoe lang?
  • Je bent net 47 jaar en er zijn 685.000 werkzoekenden. Het bedrijf waar jij al dertig jaar werkt, gaat failliet. Er valt helaas weinig te halen.
  • Je bent jong en net in de bouw gestart als zzp’er. Je verdient nog niet genoeg voor een arbeidsongeschiktheidsverzekering. Dan krijg je thuis een ongeluk en raak je verlamd.

Het verschil tussen ziekte en werkloosheid is niet eenduidig. Het lijkt mij eerlijker als regelingen elkaar naderen qua voorwaarden en bedragen. Waar ligt de verantwoordelijkheid bij ziekmakende werksituaties? Ik zie liever een algemeen sociaal vangnet, dat rekening houdt met mogelijkheden en verantwoordelijkheden.

Dit bericht is bedoeld als food for thought, meer niet.