Een vakantiebestemming kiezen

Misschien weet jij altijd precies waar je de volgende vakantie wil vieren. Bij mij zit er geen logica in. Als iemand mij vraagt waar ik heen wil, noem ik een bestemming. Met steevast de toevoeging dat het heel anders kan uitpakken.

Mijn vakantieplannen zwerven alle kanten op. Ooit kreeg ik ineens meer salaris en tien vakantiedagen erbij. Ik zag het al helemaal zitten. Dat jaar ging ik beslist met de Transsiberië Express van Moskou naar Vladivostok. Dacht ik serieus. Maar toen sloeg mijn fantasie op hol en trok ik de lijn denkbeeldig door. Waar kwam ik terecht? In Australië. Dat lag niet aan Rusland, maar aan een Griek. Armenië veranderde in Libanon. In Zuid-Frankrijk vierde ik ‘vanzelfsprekend’ mijn verjaardag in Barcelona. En een zonvakantie transformeerde in een ijskoude gletsjer. Ik vind zulke kronkels heel logisch.

Twee van de drie invloedrijkste mannen in mijn leven ontmoette ik in Griekenland. De eerste kwam ik tegen in Glyfada bij Athene. Vanwege herinneringen aan hem vloog ik vijf jaar later van Athene naar Singapore. Dat was best onhandig, maar je moet wat over hebben voor een sentimental journey.

Prompt gebeurde er iets wonderlijks in dat vliegtuig. Tweemaal werd ik gevraagd om van stoel te wisselen. Zo konden geliefden bij elkaar zitten. Hierdoor kwam ik op de stoel naast die tweede man terecht. George Michael bezingt dit treffend: Turn a different corner and we never would have met. Zelfs George is een Griek. Wat is er toch met dat volk? Nu zit ik dus te denken. Zal ik weer eens op vakantie gaan naar Griekenland?

Naschrift: Werkelijk, hier krijg ik hartkloppingen van. Ik klik op ‘Publiceer’ en prompt klinkt The Safety Dance van Men Without Hats, een nog maar heel zelden gehoord nummer uit die eerste vakantie in Glyfada.

5 gedachtes over “Een vakantiebestemming kiezen

  1. Ik wacht altijd met het kiezen tot ruim na het vertrek en vervolgens wijzig ik de bestemming dan nog een paar keer per dag. Hangt van het weer af en wat me te binnen schiet. Pas rond een uur of 6 zoek ik een overnachtingsplek. Ik betaal dus niets vooruit en hoef dan ook niets af te zeggen.

    Afgelopen jaar had ik bedacht om in Zuid-Oostenrijk en bijvoorbeeld een stukje in Slovenië of Hongarije te fietsen. Met West- en Oost-Oostenrijk heb ik goede ervaringen, Met Noord-Oostenrijk minder en de laatste ervaringen langs de Inn waren een paar jaar eerder ook erg goed. Maar ik ga niet in 1x met de trein daar naartoe, het moet wel vakantie zijn. Dus bedacht ik onderweg een paar plekken in Duitsland te bekijken. Een week later stond in na een week fietsen door Midden-Duitsland bij de Donau en werd het rotweer. Dat zelfde weer trok naar Oostenrijk en dus ging ik maar naar Frankrijk en heb daar nog een zeer fraaie vakantie genoten. http://goo.gl/maps/ICrXm

    Ik noem het zwerffietsen, maar helaas is mijn topografische kennis veel te hoog om niet te weten waar ik ben. Wel wordt ik compleet kriegel als ik iets afspreek. Ik hou daar niet van en alleen al het nakomen van zo’n afspraak verpest mijn vakantie- (is vrijheids-) gevoel.

    1. Leuk wat je beschrijft over vrijheid blijheid. Het is absoluut waar dat, als je geen moeite hebt met een beetje onzekerheid of onvoorspelbaarheid, je super flexibel op je eigen wensen van het moment kan inspelen. Ik heb het ook wel gedaan, maar dan op de motor.

  2. Ingrid van Bouwdijk

    Zo’n zelfde verhaal kan ik ophangen, maar dan over 3 Italianen. Het waren een soort vrijgevochten filosofen, waar ik nog vaak aan terug denk. Ook aan wat oneliners van hen: zoals “never become comfortable”. Dat zinnetje blijft maar rondzingen in mijn hoofd, ook nog na 25 jaar.

  3. Pingback: Beroepskeuzeadvies | Raam open

Reacties zijn gesloten.