Arnon Grunberg als privébankier

Vorig jaar bood schrijver en columnist Arnon Grunberg aan om € 5.000 uit te lenen. Want sommige mensen kunnen moeilijk geld loskrijgen van een bank. Zou jij zijn voorbeeld volgen? Hij rekent 6% rente en voerde gesprekken met potentiële leners. Een terugblik stond afgelopen zaterdag in de Volkskrant.

‘Het is mijn hypothese dat intuïtieve en emotionele risico-inschatting net zo goed of misschien zelfs beter werkt dan de zogenaamde rationele modellen die banken hanteren. Bovendien hebben leners en uitleners (…) elkaar persoonlijk ontmoet. Dit persoonlijke contact zal er vermoedelijk aan bijdragen dat problemen sneller, menselijker én tot wederzijdse tevredenheid worden opgelost.’ Aldus Arnon.

Arnon, jongen, ik kan je wel zoenen! In een vorige functie had ik jaarlijks een flink bedrag te besteden. De organisatie waarvoor ik werkte, financiert ontwikkelingsprogramma’s in onder meer Afrika. Voor elke financiering maakte ik een uitgebreide analyse van de context, het plan, het budget en de lokale organisatie. Dat was daar gebruikelijk. Naast relevante feiten, hecht ik evenzeer waarde aan een intuïtieve inschatting van betrokken partijen. Al kan je dit soms lastig verwoorden. Maar harde feiten uit rationele modellen zeggen niet alles. Het draait bij zakendoen om vertrouwen en dat blijft mensenwerk.

Privémiddelen uitlenen aan semi-onbekenden is riskant. Mijn voorouders aan moederskant kunnen hierover meepraten. Zie onderstaande tekst over het innen van een schuldbrief. In 1829 kon je voor ƒ 300 een arbeiderswoning kopen.

Promesfe.
Twee maanden dato deeses neeme ik aan te betaalen aan de Heeren Gebs. R. of dezelf ordre de zomma van Drie Hondert Gulde Ned. Co. waarde daar voor genooten. Ued. Dienaar (getekend) B. K.
Protest.
Op den (…) 1829 heb ik Pierre B., openbaar notaris (…), mij uit naam en van wegen den heer Anthony T. commisfionair, (…) hebbende zich ter verkrijging van patent behoorlijk aangegeeven, (…), vervoegd aan Barend K., winkelier, (…) en denzelve tot de betaling der acceptatie of promesse, waar van copie voor af gaat geinterpelleerd, waarop tot antwoord heb bekomen: Heden niet bij kas zijnde, verzoeke ik acht dagen uitstel: welk antwoord voor weigering van betaling aangenomen …

Ik hoop dat Arnon later schrijft over de afwikkeling.