Ode aan de parttime baan

Er is een discussie gaande over parttime werken. Door vrouwen, wel te verstaan. Over parttime werkende mannen schijnt dit nooit te gaan. Laat het stempeltje maar achterwege. Over parttime werk heb ik een zeer uitgesproken mening. Parttime werk houdt voor mij iets belangrijks in. Er zitten zeven dagen in een week. Hoe minder uren ik werk, hoe meer vrije tijd er overblijft. Het gaat mij om een fundamenteel mensenrecht: Vrijheid.

Ik heb niet gevraagd om een dolgedraaide ratrace naar de top. Ik heb evenmin gevraagd om in dit land geboren te worden. Een land waarin economische groei kennelijk de enige weg is naar zaligmakende welvaart. Wat moet je met geld als je geen tijd hebt om daarvan te genieten? Maar aan mij hebben ze dus niets gevraagd.

Bij mijn eerste werkgever (het accountantskantoor) leerde ik een allesbepalende les. Een klant had jarenlang zestig uur per week gewerkt voor zijn bedrijf. Hij had daardoor een prachtige onderneming opgebouwd. Na zijn pensioen ging hij eindelijk alles doen waaraan hij niet was toegekomen. Drie maanden later was hij dood.

Nu krijgen we dus weer dat gezeur over vrouwen die niet economisch zelfstandig zouden zijn. Dat komt door parttime werk, zeggen ze. Op enkele korte periodes in het buitenland na, werk ik al sinds 1985 parttime. Geleidelijk bracht ik mijn werkweek terug van 36 uur naar een ideale situatie: 24 uur.

In al die arbeidsjaren was ik nooit economisch afhankelijk van iemand anders. Mijn geheim? Gewoon doorleren en zorgen dat je uurloon zo ver stijgt dat je minder hoeft te werken. Waarom zou ik meer moeten verdienen? In materieel opzicht heb ik alles, terwijl ik toch een Bourgondiër ben. Vrijwel elk jaar ga ik minimaal twee keer op vakantie.

Eenieder heeft zijn of haar eigen reden om parttime werk te verkiezen. Zo hoef ik geen vrij te nemen voor de schilder of de huisarts. Privézaken regel ik thuis. Dat geeft rust. Ik heb echt medelijden met jonge ouders. Zij rennen met kinderen van crèche, naar school, naar huis, naar de sportclub. Elke werkdag weer. Omdat ze continu op een bepaalde tijd ergens moeten zijn. Kijk, dát hebben ze in Afrika toch veel beter geregeld. En wat te denken van de combi parttime werk en studie? Een fulltimebaan laat geen ruimte voor speling. Overal heerst tegenwoordig een waanzinnige werkdruk. De manier om een burn-out te voorkomen, is door parttime werk te kiezen.

Boven alles geloof ik dat er meer in het leven is, dan werk alleen. Ik ken het antwoord al wanneer ik als bejaarde op mijn leven terugkijk. En iemand mij vraagt waar ik het meest blij mee ben geweest. Bepaalde relaties, reizen en eigenwijze keuzes. Plus enkele mooie functies waarin ik mij goed kon ontplooien. Om dit te bereiken was parttime werken dus genoeg.

Het is een kwestie van flexibiliteit en erkenning van diversiteit. Een flinke groep mensen kan baat hebben bij parttime werk. Ik hoop dat werkgevers gaan inzien dat aanbod van meer parttimebanen tot een win-winsituatie leidt. Juist in deze tijd moeten zij betaald werk eerlijker verdelen. Ik bedoel geen laagbetaalde parttimebaantjes, die zijn er wel genoeg. Ik bedoel parttime functies op alle niveaus.

Naschrift: een ingekorte versie heb ik naar de Volkskrant gestuurd en is gepubliceerd.

7 gedachtes over “Ode aan de parttime baan

  1. Er is een belangrijk verschil tussen zij die (kunnen) kiezen om parttime te werken en zij die gedwongen zijn (of worden) om parttimebaantjes aan te nemen. In het ene geval is parttime werken een ‘luxe’ (en brengt dit een salaris met zich mee waarvan met een beetje voorzichtig budgetteren goed te leven valt en vrijheid). In het andere geval zijn meerdere parttime baantjes nog niet genoeg om de eindjes aan elkaar te kunnen knopen. Ik laat de voorbeelden weg. Oh, wat zou ik graag…, maar dat gaat nu niet.

    1. Mee eens. In discussies gaat het er steeds om dat meer vrouwen fulltime zouden moeten gaan werken. Deze wens komt vooral vanuit de economische hoek. Het niet kunnen rondkomen is relevant. De groei van het aantal slecht betaalde parttimebanen bekijk ik met argwaan. Zie de laatste twee zinnen in mijn bericht. Mijn roep om flexibiliteit en erkenning van diversiteit in die alinea slaat dan ook op de houding van werkgevers.
      Wel of geen keuze hebben, is van belang, maar vermijd ik liever als onderwerp. Er spelen veel meer factoren en de situatie is voor iedereen verschillend. Ik schrijf over parttime werken vanuit mijn eigen blikveld. Mij valt op dat er relatief weinig parttime banen zijn op midden en hoger niveau. Slechts ongeveer een op de tien vacatures betreft een parttimefunctie. In typische mannenberoepen zijn ze nog zeldzamer.

      1. Fijn je uitgebreide reactie, dank! De situatie is inderdaad voor iedereen verschillend, maar er zijn ook grote(-re) lijnen. Een daarvan gaat over de vraag of je al dan niet kunt leven van je inkomsten uit parttime werk. In Duitsland is hier veel over te doen, omdat er daar geen minimumloon is. Veel mensen, vooral vrouwen en immigranten, moeten zich -vaak naast de zorg voor kinderen- in leven houden door middel van meerdere parttime baantjes. Als ik uitzicht had op langdurig werk (dat heb ik niet, want ik ben nu boventallig), ging ik ook parttime werken. Ik wil me niet meer gek laten maken en naast mijn werk voldoende tijd overhouden voor dingen die ik belangrijk vind. Dan maar wat minder luxe.

      2. Hoi,
        Precies. Het probleem van slechte beloning stip ik zowel aan in mijn bericht als in mijn reactie. In Duitsland kunnen zelfs mensen met een fulltimebaan (z)onder minimumloon moeilijk rondkomen. Wat al erg genoeg is. In discussies over parttimewerk is hier al uitvoerig over geschreven. Mijn insteek is de meerwaarde van parttimewerk in immateriële zin. Daar wil ik graag de nadruk op houden.
        Wel balen trouwens, dat je boventallig bent. Ik snap je wens om parttime te werken heel goed. Ik hoop maar dat de situatie verandert, zodat we allemaal weer keuzemogelijkheden krijgen.
        Groet,
        Karin

  2. Pingback: Vervreemden van onze economie | Raam open

  3. Pingback: Vervreemden van onze economie – Raam Open

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s