Memorabele sollicitatiegesprekken

In de afgelopen 35 jaar heb ik regelmatig sollicitatiegesprekken gevoerd. Onder meer omdat ik via uitzendbureaus werkte. Van alle gesprekken springen er een paar uit.

Make-up
Bij een van de eerste gesprekken was ik zestien jaar oud en net van school. Het bedrijf was op de afgesproken tijd slecht bereikbaar met openbaar vervoer. Daarom ging ik op de fiets. Toen begon het te regenen. Ik had nette kleding aan en mijn gezicht een beetje opgemaakt. Onder andere met mascara. Oudere lezers herinneren zich vast nog wel de make-up van Alice Cooper …

Verkleedpartij
In Australië trok ik rond met een working holiday visum. Er was een baan op een kantoor vlak buiten de stad. In Australische termen is dit al gauw 25 kilometer verderop. Bussen kwamen er niet en zelf had ik een motor. In die tijd droegen vrouwen nooit broeken op kantoor. Dus zat ik met stevige schoenen, een lange broek en daaroverheen een jurk op de motor. De rok had ik opgestroopt en pumps gingen mee in een tas. Op de parkeerplaats volgde een halve verkleedpartij. Alleen valt er niet zo veel te verbergen achter een motor.

Communicatie
Een paar jaar terug had ik een gesprek over een functie als tekstschrijver duurzaamheid. Dat is mij op het lijf geschreven en ik had er hoge verwachtingen van. Het  communicatiebureau zat in een prachtig pand aan een statige laan. Na binnenkomst moest ik even wachten. De ontvangstruimte was ingericht als voetbalveld. Compleet met grasmat, witte lijnen, doel, en luxe bankjes in een sky box. Had ik een detail over het hoofd gezien?

Iedereen in de communicatiesector weet hoe makkelijk misverstanden ontstaan. De mensen van het bureau hadden zich perfect gepresenteerd op hun website. En in mijn brief en CV stond mijn ervaring met duurzaamheid in ontwikkelings­programma’s expliciet vermeld. Tijdens het gesprek zag ik het besef bij mijn gesprekspartners inzinken. Zij hadden een nogal gênante fout gemaakt. Want ik ben overtuigd van het belang van duurzaamheid. Maar zij worden slechts ingehuurd voor green washing. Dit bureau werkt voor bedrijven die meer tijd en geld besteden aan het claimen van duurzaam handelen via advertenties en marketing, dan dat zij in feite werken volgens duurzaamheidsprincipes.
Ik hield mijn gezicht in een plooi, terwijl zij ter plekke door de mand vielen.

4 gedachtes over “Memorabele sollicitatiegesprekken

  1. Ze bestaan dus echt !
    Ik heb al heel lang het vermoeden dat “goed voor het milieu” door bedrijven als verkoopargument gebruikt wordt voor producten die dat helemaal niet verdienen.
    Ik doe mee aan een wedstrijd voor ondernemers in Amsterdam-Noord. Verzin een milieuvriendelijk product of dienst. Ik ben een hele serie belachelijke voorwaarden tegengekomen. Alles wordt georganiseerd door de stichting Urgenda, en volgens mij bestaat die stichting alleen maar om het Nederlandse bedrijfsleven een groen imago te geven.

    1. Hoi,
      O ja, ze bestaan zeker. Duurzaamheid is een containerbegrip en wordt als term toegepast op een schaal van 0 = totaal niet duurzaam tot 100 = volledig duurzaam, en alles wat daar tussen zit. Dan heb je nog de onderverdeling in people, planet, profit. Sommigen zijn goed in planet maar komen (nog) niet toe aan people, etc. Ik moet wel zeggen dat het behoorlijk moeilijk is om 100% duurzaam te werken qua bedrijfsvoering. Bijvoorbeeld in een ecolodge en alles wat daar bij komt kijken. Daarom zou ik wel voorzichtig zijn met het vellen van een oordeel over organisaties. Ook over ontwikkelingssamenwerking hebben veel mensen hun mening erg snel klaar. Ik vraag mij dan altijd af wie van hen zich ooit zelf goed hebben verdiept in de lokale omstandigheden voordat ze geld gaven. Die zijn namelijk meestal bijzonder complex. Er zijn geen pasklare oplossingen en dat is met duurzaamheid meestal net zo.
      Vriendelijke groet,
      Karin

  2. Weer een begrip uit de alternatieve hoek dat is gekaapt door machthebbers. Praten over duurzaamheid is rechts. duurzaamheid doen blijft links. Toch? En hoe zit het dan met windmolens? Ik vind je reactie aan Knutselsmurf bijna nog helderder dan je blog zelf. Pluim!

    1. Helemaal mee eens en dank je wel. Het is al lastig genoeg om te bepalen wat nu echt duurzaam is. Neem biobrandstof, zoals de EU wenst. Klinkt leuk, tot duidelijk wordt dat er regenwouden worden gekapt om op die plek met akkerbouw biomassa te produceren.

Reacties zijn gesloten.