Vliegtuig gemist

Gisteren hoorde ik op het radionieuws dat de Solomonseilanden waren gesloten voor vliegverkeer. Een vrachtvliegtuig was door zijn landingsgestel gezakt. Daardoor blokkeerde het de enige landingsbaan. Gezien vanuit Nederland, is zoiets bijna niet voor te stellen. Maar de Solomons liggen aan de rand van de Stille Zuidzee. Op veel eilanden in de oceaan is de luchthaven weinig meer dan een houten keet met een lap asfalt op een grasstrook tussen palmbomen. Voor vertrek in kleine vliegtuigjes moet je samen met je koffer op de weegschaal.

Het nieuwsbericht roept herinneringen op. Op 6 september 1995 was ik in Rarotonga op de Cookeilanden. De luchthaven van Papeete in Frans-Polynesië stond in brand. Tahitianen waren woedend omdat Frankrijk een kernproef op Moruroa had uitgevoerd. Dit ondanks felle protesten uit de hele wereld. Daar had ik zelf aan meegedaan.

Ik zou die dag met Air New Zealand vliegen van Rarotonga via Nandi in Fiji naar Apia, de hoofdstad van Western Samoa. Het vliegtuig pendelde heen en weer tussen Los Angeles en Auckland. Onderweg maakte het tussenlandingen op eilanden in de Stille Zuidzee. De meeste landen daar bestaan uit tientallen tropische Bounty-eilandjes in een onmetelijk grote oceaan.

Het vliegtuig stond vast op de luchthaven van Papeete. Daarom vloog Air New Zealand een leeg toestel vanuit Auckland naar het eerstvolgende eiland op de oorspronkelijke route. Dit om alle gestrande reizigers verder te brengen. Het werd een latertje, maar om 01:00 uur stonden we dan in Nandi. In de vorige tijdzone was het 03:00 uur. Op de luchthaven koos ik een hotel uit en reed met het klaarstaande busje mee. Zo belandde ik met mijn slaperige kop bij de hotelreceptie. En daar hing een kalender. Waarop stond 8 september. Uh … Ik wreef mijn ogen uit en keek nog eens goed. Het stond er echt. Ik pakte mijn ticket erbij. Foute boel!

Door alle consternatie was ik helemaal vergeten dat we de datumgrens onderweg zouden passeren. Ik had op het vliegveld gelijk een transfer moeten maken naar het volgende klaarstaande vliegtuig. Jee, vliegtuig gemist! Een enigszins onrustige nacht volgde. In de ochtend reed ik meteen terug naar de luchthaven. Maar ik had mij geen zorgen hoeven maken. Er werd totaal niet moeilijk gedaan. Zo gaat dat in de Stille Zuidzee.

Er ligt ook weleens een kapotte tweedehands veerboot in de haven. Afrika-gangers herkennen dit vast. Zo’n boot met uitsluitend Chinese tekens. Zodat je geen flauw idee hebt waar de nooduitgang is. Terwijl de reserveboot op de bodem van de oceaan verblijft. Iedereen weet dat je dan gewoon een beetje langer moet wachten. Maar niemand op die eilanden heeft last van haast of stress.

In mijn geval kwam het volgende vliegtuig een week later. Ik kon mijn route omzetten en ging eerst naar Tonga in plaats van Western Samoa. Als je vier maanden lang van ultieme vrijheid kan genieten, wordt alles vanzelf een feest. Zeker in de Stille Zuidzee. Het enige nadeel is dat ik ruim achttien jaar later nog dagelijks bezig ben met afkicken.

Tip van de dag: Fly Air New Zealand. Het is een sympathieke maatschappij.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s