Is werk belangrijk?

Onlangs kwam een ex-collega op bezoek. Ik had de neiging om een professionele houding aan te nemen, als restant van een ingesleten gewoonte. Want zij kende mij uit de tijd dat ik nog iemand was. Ja, die gedachte kwam echt in mij op. Is werk dan zo belangrijk?

Prelude
Ik ga naar een symposium bij een elitaire club. Dat wordt natuurlijk weer handjes schudden en kaartjes uitwisselen. Maar ik heb geen kaartjes meer, want mijn baan en eigen zaak zijn weg. Dus heb ik over een nieuw kaartje nagedacht. Mijn functie is nu independent blogger en mijn specialisaties zijn fantasy ~ short stories ~ news items. Zo, dat is weer opgelost.

Werken zonder zekerheid
Ja, werk is inderdaad belangrijk. Dat vertellen drie geleerde heren mij bij de KNAW. Het symposium gaat over werken zonder zekerheid. Dat zijn wij in Europa niet meer gewend. Toch bestond die zekerheid historisch gezien slechts een paar seconden. Door mondialisering en verdergaande automatisering van werk, ontstaat nu een vernieuwde informele economie.

Informele sector
Een paar uitspraken vallen mij op. Het kapitaal heeft een voorkeur voor de informele sector. Deze sector is namelijk niet georganiseerd. Vakbonden hebben zich te lang alleen op vaste werknemers gericht. Daardoor creëerden zij een vacuüm, waar religieuze en nationalistische groeperingen nu inspringen. De overheid vertegenwoordigt niet langer de belangen van arbeid (werknemers en zzp’ers). En de politiek onderschat het gevaar van een verarmde, onrustige bevolking.

Dreiging van het proletariaat
Van oudsher was de gevestigde orde in Europa bang voor het ‘gevaar’ van het proletariaat. Verpauperde mensen brachten ziekten en criminaliteit mee, zo was de gedachte. Dus benutte de gevestigde orde de mogelijkheden van de armen. Men zette armen te werk in rasphuizen, kolonies zoals Veenhuizen en werkgelegenheidsprojecten in crisistijd. Ik weet niet hoe ver we moeten zakken om van een dreiging te spreken. Volgens mij zijn er al voldoende werkzoekenden in Europa. Daarbuiten vind je er trouwens nog veel meer.

Tip van de dag

  • Tuig een nieuwe sociale beweging op en tart het kapitaal.
  • Laat machines en computers het meeste werk doen. Dat gebeurt in Azië steeds meer.
  • Verdeel de opbrengst daaruit eerlijker en geef elke volwassene een basisinkomen.
  • Liefhebbers mogen een vak uitoefenen of een zaak runnen voor extra verdiensten.

Nog een vraagje
Stel dat alle belastingen en premies worden opgeheven, iedereen zijn aandeel in de vrijkomende middelen krijgt, en zelf bepaalt hoe dat wordt besteed. Zijn we dan blij?

7 gedachtes over “Is werk belangrijk?

  1. Ingrid van Bouwdijk

    Ja, iedereen is dan blij. Sommigen zullen het geld meteen erdoor jagen, en zijn dus heel even héél blij. Anderen gaan het investeren en zijn middellang (tot het faillissement) tot lang blij. Totdat er rampspoed en ellende komt in de vorm van een ziekte die langdurige peperdure medische zorg vereist. Zelfs de mensen in de categorie “lang blij”, zullen zich dat maar zelden kunnen veroorloven. En na 10 jaar ontstaan er “potholes” in de weg (ik ken de term eigenlijk alleen in het Engels uit ontwikkelingslanden), want wie gaat de herbestrating betalen? En o ja, de kinderen moeten naar school; dat wordt dus een privé school. Die zijn betaalbaar voor de mensen die slim geïnvesteerd hebben, maar niet voor de kinderen van de lieden die hun geld er meteen doorheen hebben gejaagd.
    Ik word hier zelf eigenlijk helemaal niet blij van.

    1. Hoi Ingrid,
      Iets dergelijks verwacht ik ook, maar ik ben eveneens benieuwd hoe andere lezers hier over denken. Zoals afgesproken voeg ik nog een stukje toe uit jouw andere reactie waarvan een deel niet voor plaatsing bedoeld was.

      Van Ingrid: Identiteit hangt erg van werk af, inderdaad, en dan vooral betaald werk. We zijn dezelfde mens, maar als het gewaardeerd wordt in de vorm van bedragen op een rekening, zijn we pas echt volledig, in onze eigen ogen vooral. Raar maar waar…, dat zou ik zelf ook hebben, denk ik. Al was het in mijn jonge jaren stoer om geen werk te hebben en niet mee te draaien in het kapitalistisch systeem; dan was je pas écht iemand in bepaalde kringen. Dus het is wel context afhankelijk. En vroeger waren het arme vrouwen die moesten werken. De rijken mochten “lekker” thuisblijven.

  2. Een jaar of 10 terug ben ik gestopt met betaald werk en doe nu alleen vrijwilligerswerk. Een uitkering krijg ik pas na mijn 67e. Aanleiding was een familieomstandigheid en te lage uitgaves mijnerzijds, maar ook een werkgever die zichzelf in de problemen had gewerkt door veel te snel te groeien.

    Het werk en de status die ik daar had heb ik nooit gemist. Ik had leuk werk en kon er moeiteloos mijn eigen koninkrijkje vestigen. Toch deed ik dat niet. Ik hou van vrijheid, maar heb er ook een hekel aan als anderen van mij afhankelijk zijn.

    Zelf heb ik vooral moeite met subsidies die langer duren dan een half jaar. Denk aan huursubsidie, hypotheekrenteaftrek, zorgtoeslag, subsidies voor orkesten, fietspaden, zonnepanelen en noem maar op. Aanvankelijk is het bedoeld om iets te stimuleren, maar door de duur ervan werkt het erg verstorend. En die subsidies worden betaald uit de belastinginkomsten, waar iedereen aan mee betaald via werk, huis of boodschappen. Dat verstorende rondpompen mag wat mij betreft wat minder. Ruilhandel via bijvoorbeeld Marktplaats.nl is wat dat betreft al een prima ondergraving hiervan. 😉

  3. timmerark

    Ik wilde ook inhoudelijk reageren maar de schrijvers voor mij hebben mijn gedachten al goed verwoord.
    PS
    Na onze vorig ‘contact’ heb ik mijn foto veranderd omdat niemand meer weet waar ze over ging en ik wil niet door het Bloggersland schrijven als iemand die een blote dame als avatar heeft terwijl hij een man van bijna vijftig is. Ben wel benieuwd of je dit plaatst.

  4. Mijn functie opgeheven vanwege een bezuinigingstaakstelling. Zesenvijftig. Dus zo langzamerhand ga ik mij gedachten maken over hoe het verder moet. Aan het begin van mijn ‘loopbaan’ een zelfde soort tijd. Toen lachte ik erom, ik zou vanzelf wel ergens werk vinden en anders maar niet. Meer dan 30 jaar geleden. Basisinkomen was toen al een van de items. ‘Liefhebbers’ mogen erbij werken, maar moeten wel veel belasting betalen om het basisinkomen mee te financieren en ongebreideld kapitalisme in de kiem te smoren. We zien wel hoe het loopt. Mooi blog!

  5. Pingback: Onze toekomstige economie | Raam open

Reacties zijn gesloten.