Gemakzuchtige werkgevers

Werkgevers in bepaalde sectoren juichen de komst van werklustige Oost-Europeanen toe. Zij roepen al jaren dat zij geen Nederlanders vinden voor vuil of zwaar werk. Rotterdam kan daarover meepraten sinds 700 bijstandsgerechtigden naar kwekers werden gebracht. Omroep West blikt op 13 juli 2012 terug: ‘Vijf mensen hebben een proefplaatsing gekregen en slechts 19 bijstandsgerechtigden kregen uiteindelijk een vast contract.’

Buigen of barsten
Wat zou ik doen in zo’n situatie? De vraag is redelijk actueel, want zonder werk heb ik over een half jaar geen inkomen meer. Ik denk terug aan laaggeschoolde baantjes uit het verleden.
Tomaten plukken. Voorovergebogen werkte ik hele lange rijen in een veld af. Daarna lag ik minstens een half uur te verrekken van de rugpijn. Over de gifstoffen schrijf ik maar niet.
Koeien melken. Meermaals stond er een jonge koe op mijn hand als ze de melkmachine wegschopte. Eén keer scheelde het een haar of ik had een trap tegen mijn hoofd gekregen.
Slaatjesfabriek. Als ik langer was gebleven, zou ik nu hersendood zijn. Zo gruwelijk eentonig was het werk. Bovendien hield mijn chef van de Tour de France. De radio stond wekenlang op orkaanvolume te loeien door de hele fabriek.
Serveerster. Ik was zestien jaar oud en werkte van het middaguur tot middernacht, op naaldhakken. Daar heb ik een voet mee verpest.
Zware dingen tillen of weer urenlang in een winkel staan, kan ik nu wel vergeten.

Later groeide ik door naar werk op VWO/WO-niveau. Toen mocht ik ineens eerste klas reizen in de trein. En op dienstreis en buitenlandse uitwisseling gaan. Dat laatste werd bekostigd door de EU. Dus hield ik aan mijn daily allowance een extra weeksalaris over. Het is gewoon waar: de duivel schijt altijd op dezelfde hoop.

Dus heb ik een paar vraagjes aan die werkgevers van hierboven.

  • Wanneer komen er hoge stoelen bij de lopende band en bij kassa’s in allerlei winkels?
  • Wanneer krijgen alle medewerkers bij staand werk degelijke werkschoenen?
  • Wanneer krijgt elke medewerker oordoppen of een headset tegen herrie? Waarom moet die blèrende radio überhaupt aan?
  • Waarom betaal ik toeslag wanneer boven iets zwaars wordt bezorgd, terwijl de brenger niet tegen rugklachten wordt beschermd?
  • Waarom moet iedereen om 07.00 uur beginnen als het werk de hele dag door gaat?
  • Waarom worden mensen gedwongen om fulltime te werken als ze met 24 uur per week net de zorg voor kinderen kunnen behappen?
  • Wanneer komt er een koelsysteem voor personeel dat onder hete spotlights staat?
  • Wanneer krijgen postbezorgers en folderaars zo’n fijne elektrische bakfiets?
  • Waarom moet alleen het personeel flexibel zijn en de werkgever niet?
  • Waarom is tegenwoordig de werkdruk zo belachelijk hoog?

Werkgevers die zelf nauwelijks flexibel zijn, hebben weinig respect voor laaggeschoolde mensen. De toekomstige kosten van gezondheidsklachten van hun personeel wentelen ze af op de maatschappij. En de consument, die gaat voor de laagste prijzen. Die heeft kilo’s boter op zijn hoofd. Misschien wordt het tijd dat we serieus gaan nadenken over onze economie. Beter laat dan nooit.

PS: Een huishoudelijk bericht voor wie het aanspreekt: ik heb het reactiebeleid in het menu hierboven aangepast. Dank aan alle reageerders.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s