Bedrijfssluiting en conclusie

Vandaag is officieel de laatste dag. Verwachtingsvol startte ik mijn eenpersoonszaak in 2007. Naast een parttimebaan. Ik paste geleerde lessen toe, daarna kwam de vaart er meer in. Tot een omineus teken eind 2011: een vaste klant en zzp’er kon niet meer rondkomen. De groei sloeg om in daling. Crisis, hand op de knip. Het werd als trekken aan een dood paard. Tot besluit hield ik op de leukste evenementen uitverkoop. Het is goed zo.

Dit is het verhaal
In november 2006 blijkt dat mijn positie penibel is bij de aankomende reorganisatie. Ik verneem dit tijdens een vakantie in Vietnam en trek mijn plan. Mijn idee is om luxe fairtrade handwerk (tassen en modeaccessoires) in Nederland te verkopen. Dat ligt enigszins in het verlengde van mijn werk. Na een zakenreis vind ik een professionele fairtrade organisatie die met producenten samenwerkt. Ze spreken Engels, kunnen bestellingen en export organiseren, en zijn redelijk betrouwbaar. Wel hanteren ze flinke orderhoeveelheden, daarbinnen is ruimte voor diverse producten.

Ik begin op internet, waar de concurrentie snel toeneemt. Later blijkt dat vrouwen mijn artikelen in een opwelling kopen. Ze zoeken er niet naar via Google. Dat wordt duidelijk zodra ik kunstmarkten als tweede verkoopkanaal inzet. Ik ontdek gaandeweg waar ik het beste kan staan. Dan wordt ik benaderd door mensen die een winkel openen. Zo komen er winkels als derde verkoopkanaal bij. Op een gegeven moment liggen de mooiste tassen zelfs bij een museum. Op basis van consignatie, dat wel. Het is allemaal bescheiden, maar er zit groei in. Ik beleef de markten als een groot avontuur. Het lange staan in weer en wind valt mij wel zwaar. Ik overweeg even om zelf een winkel te beginnen.

De minimum bestelhoeveelheid blijft een knelpunt. Hierdoor heb ik relatief veel voorraad en kan ik niet snel op modetrends inspelen. Ik vind geen andere leverancier die een vergelijkbare kwaliteit kan leveren. Als alternatief volg ik een workshop en ga ik zelf sieraden van edelsteen maken. Tegen die tijd speelt de crisis al een rol. In het begin kopen klanten rustig drie tassen en bijpassende accessoires tegelijk. Vanaf 2012 komt dat nog weinig voor. Dat is begrijpelijk, maar toch.

Conclusie
Veel goed bedoelende mensen komen met handgemaakte artikelen niet verder dan liefdewerk voor een onrendabele prijs. Vaak hebben zij er een parttimebaan naast. Achter diverse leuke, knusse winkeltjes gaat een echtgenoot schuil met een vet salaris. Degenen die nu zelfstandig slagen, hebben een zakelijk instinct en vaak een gedegen marketing-opleiding gevolgd. Maar in de praktijk leer je ook snel bij.

Ik heb een wereld ontdekt en nieuwe inzichten gekregen. Ja, ik zag de hardheid van het zakenleven. Ook weet ik hoe het voelt als Chinezen en Nederlandse concullega’s stiekem foto’s van je werk maken. Leuker is de gemoedelijke saamhorigheid tussen de meeste standhouders op markten. Nooit zal ik de gezichtsuitdrukking van veel vrouwelijke bezoekers vergeten. Zodra ze het complete assortiment prachtige zijden en fluwelen tassen in het vizier kregen. Ik heb boeiende mensen ontmoet, onvergetelijke momenten beleefd, extra vaardigheden opgedaan. Dat is winst, geen verlies.

4 gedachtes over “Bedrijfssluiting en conclusie

Reageren mag

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.