Authentiek Rotterdam

Achterbank, op de A4.
Onderweg naar de autoroute du soleil.
Wat een drukte, fly-overs, daar is de haven!
Zware industrie.
Schoolreisje, uitzicht vanaf de Euromast.
Inkt in de oude, grauwe Rijnhaven, romantiek?
U2 in de Kuip, en allen die volgden.
De haven, kade en water, wijds vergezicht.
Reisvoorbereidingen, het zal eens een keer niet zo zijn.
Etappe 1, stap 2, R’dam CS – München Hbf, aanvang wereldreis.
Dunya, Wereldmuseum, exotische winkels, leuk, leuk. De Koopgoot, saai.
Kop van Zuid, Hotel New York net heropend in 1995. Het enige opgeknapte gebouw.
Weer afscheid. Vervallen opslagloodsen met weemoedige namen, vuil, kapot,
gebroken ruiten, half gesloopt. Net als in een maffiafilmdecor.
Grote kerk, waar de trein alleen nog ondergronds komt.
De haven, de kranen, schepen komen en gaan.
Puur, rauw en authentiek.
Robuuste hoogbouw, meer industrie.
En nog is het centrum niet volledig herbouwd.
De enige van de grote vier die lijkt op een wereldstad.
Tropische klanken en romantische muziek in Doelen en park.
Magistraal surrealistisch werk van Bosch bij Boijmans Van Beuningen.
Harde lijnen en een enkele krul, 010, ik zal altijd slechts een passant blijven.
De Trenchsetter in de haven, een kans om niet te laten schieten. Met Johan en collega’s
in de auto ernaartoe. Zo ver uit de stad, hoort dat er ook allemaal bij?
Duik een café in, maakt niet uit waar, vleug zeebonkenromantiek.
Havenziekenhuis, de tropenkeuring vooraf en na thuiskomst.
Met Jack varen door de haven. Schrijft ze en passant.
Nieuwe Binnenweg, een vernieuwde kans.
De laatste keer E & L samen.
.
Steeds weer dat licht.
Dat licht, dat groen/blauwe licht.
Dat licht, extra mooi in die lelijke catacombe.
Dat licht, zo intens verbonden met de Stille Zuidzee.
Dat licht, het allermooiste licht dat er is.
.
Daarom keer ik steeds terug naar Rotterdam.
.
30-12-2013.

Een gedachte over “Authentiek Rotterdam

  1. Pingback: Op afscheidstournee | Raam open

Reacties zijn gesloten.