Onbetrouwbaar geheugen

Als je ouder wordt, krijg je er onherroepelijk last van. Je kan niet meer op een naam komen. Of je loopt naar een kamer en weet niet meer wat je daar ging doen. Bij mij begon het al vroeg. Bovendien heb ik een rijke fantasie. Soms denk ik dat ik een gebeurtenis zelf heb meegemaakt. Maar was dat wel zo? Ik heb meer levenservaring dan mijn geheugen aankan.

Getuigen bij een bomaanslag
Ooit woonde ik in een land waar regelmatig bomaanslagen werden gepleegd. Een populaire tactiek was om op een druk busstation een tas met explosieven onopvallend neer te zetten. Of iets in een prullenbak te droppen. De regering zond regelmatig een tv-spotje uit met de waarschuwing alert te zijn. Daarin zag je een heel kort filmpje. Vervolgens kwam de vraag of een man uit een zwarte of een blauwe auto stapte. En hoe zag de persoon links op de straathoek eruit? Uit onderzoek blijkt dat veel mensen details niet concreet onthouden en onbewust zelf iets verzinnen. Jaren later kreeg ik het alsnog Spaans benauwd op het vliegveld van Madrid. Daar zag ik een tas zonder eigenaar ernaast.

Gêne tijdens sollicitatiegesprek
Tot mijn vierentwintigste kon ik namen uitstekend onthouden. Daarna ging ik lang op reis. Ik ontmoette elke dag nieuwe mensen. Toen ging het mis, of raakte mijn werkgeheugen vol. Want sindsdien schieten namen mij steeds trager te binnen. Onlangs had ik voor het eerst in tijden weer een sollicitatiegesprek. Ze vroegen naar de namen van drie websitesoftware programma’s. Daar werkte ik mee in mijn vorige functie. Kon ik er één toch niet meer noemen! Lekker gênant, zeg. Maar mijn fantasie schoot gelijk te hulp. Ik heb mij eruit gered met een afleidingsmanoeuvre.

Fantasie of echt
Tijdens reizen, maar ook door mijn werk, kwam ik soms in bizarre situaties terecht. Menig staatshoofd heb ik van dichtbij gezien. In kleine landjes, of tijdens bezoeken in den vreemde, zijn zij toegankelijker dan bij ons. Misschien komt het daardoor dat ik soms niet meer weet of ik iets op tv heb gezien, of zelf heb beleefd.

Eigenlijk is het best fijn dat ik zo’n krakkemikkig geheugen heb. Wat ik niet leuk vind, vergeet ik gewoon. En voor de rest verzin ik er wel iets moois bij.

Een gedachte over “Onbetrouwbaar geheugen

  1. Ingrid van Bouwdijk

    In psychologieboeken spreken ze van de zeven valkuilen van het geheugen. Die van zaken erbij verzinnen kan bizarre vormen aannemen. Je kunt mensen zelfs wijsmaken dat ze als jong kind een ballonvaart hebben gemaakt, terwijl hier geen snars van klopt. Na enige twijfel gaan ze het zelf nog geloven ook en vertellen hoe de ballonvaart verliep.
    Bij nader inzien, valt het me op, nu ik de blog teruglees, dat ik het woord `bizar’ gebruik. Dat is waarschijnlijk “geprimed”, want het komt in bovenstaande tekst voor. En wij maar denken dat we zelf zo origineel zijn.

Reacties zijn gesloten.