Waarheidsvinding, de EU en de Turken

Waarheidsvinding is een schone zaak bij journalistieke aspiraties. Alleen kan je er flink hoofdpijn van krijgen. Ik wil iets zinnigs schrijven over de EU, de illegalen, de visumdeal en Turkije. De eerste drie gaan nog wel. Maar wat begin ik met een land dat wentelt in complottheorieën?

Ik las dat de EU jaarlijks circa 40.000 illegalen via Turkije wil tegenhouden, door 76 miljoen Turken vrije toegang tot de EU te verlenen. Nu heb ik enige moeite met hoofdrekenen. Maar volgens mij klopt hier iets niet. Vervolgens lees ik dat er al een akkoord bestaat. Dat verplicht Turkije om illegalen terug te nemen. ‘Maar daar komt in de praktijk weinig van terecht.’ Aha, nu begint het te dagen. Aanhangers van nationalisme zuiveren graag hun landje van ongewenste elementen.

Nationalisten gaan ook graag prat op hun heroïsche geschiedenis. Alleen, hoe zat dat ook al weer precies? In Macedonië vieren ze nog elk jaar hun bevrijding van het Ottomaanse rijk. In Turkije zag ik spookachtige verlaten Griekse dorpen. En begin daar nóóit over 24 april 1915. Waarom eigenlijk niet? Het gaat vast en zeker om zo’n complot.

Nog even en ik zie zelf overal complotten in. Want de Turkse minister van Buitenlandse Zaken zegt dat hij in de visumdeal ‘een bewijs ziet dat Turkije deel is van Europa’. Maar ik weet wel beter, hoor. Mij maak je niets wijs. Turken willen dat Europa bij Turkije gaat horen, en niet andersom.

Dat komt er nou van, stelletje onnozele bollenboeren. Als je aan de haal gaat met hun tulpen. Ze willen ze terug.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s