Dead Can Dance

Muziek doet iets wonderlijks. Laat mij één seconde van bepaalde nummers horen en ik droom helemaal weg. Ik neem aan dat melodieus geluid onze oerinstincten raakt. Ik kan mijzelf ermee kalmeren, opvrolijken, opfokken en melancholiek maken. Een nummer als Acrobat van U2 dwingt mij te stoppen en te luisteren. Ongeacht waar ik ben of wat ik doe. Le pas du chat noir van Anouar Brahem roert mij tot tranen toe. Ik kan er niets aan doen. Muziek heeft zonder overdrijving een enorme invloed op mijn stemming. In moeilijke situaties werkt het beter dan yoga, mindfulness, coaching, of alcohol. Het allermooiste aan muziek is dat ik daarmee overal naar terug kan reizen.

Anastasis
Op dit moment luister ik naar Anastasis van Dead Can Dance. Vanaf de eerste klanken ben ik weg. Ik keer terug naar Carcassonne in de duistere middeleeuwen, en maak vreemd genoeg een concert van the Doors mee. Ik beland in twaalfde eeuws Arabië. Eindelijk aanschouw ik het leven daar in de hoogtijdagen. Daarna voel ik de wiegende tred van een kameel. Want ik ben onderweg in een karavaan door de woestijn van Perzië naar India. We gaan specerijen ophalen en schitterende zijde in alle kleuren. Ik zie de versterkte caravanserais na elke veertig kilometer op de route. Is het een fata morgana, of doemt daar in de verte een toren van de Zoroasters op? In 2000 stond die er nog. Nu loopt er zinderend asfalt langs.
Ik zie flarden van het koninkrijk der elfen uit The Lord of the Rings. Te paard gaan we een zware strijd tegemoet. Ineens ben ik een achttiende eeuwse danseres met ruisende rokken in Andalusië. Heel even hoor ik de wind aan de betoverde zuidwestkust van Nieuw-Zeeland.

Dan keer ik weer terug naar het afgelopen concert in de Heineken Music Hall. De band op het podium wordt begeleid door een spectaculaire lichtshow. Of staat daar de bemanning van een ruimteschip en stijgen we zo meteen op? Want het publiek is een bijzonder bonte mengeling personen. Misschien zijn wij allemaal uitverkoren om erbij te zijn.

Luister eens naar Children of the sun. Dat is pure kracht en onversneden fantasy.

5 gedachtes over “Dead Can Dance

  1. Pingback: Muziek voor bij het log (met lijst) – Raam Open

  2. Pingback: De film Meetings with remarkable men (1979) – Raam Open

Reacties zijn gesloten.