Maslow voor EU-leiders

Het is frappant hoe we soms verlangen naar andermans leiders. Deze week was dit goed zichtbaar bij het afscheid van Mandela. Echt vreemd is dat niet. Het gras is wel vaker groener bij de buren. Bovendien hebben bepaalde politici de volgorde uit de piramide van Maslow verstoord.

Verlangen naar die ander
Deze week had president Zuma van Zuid-Afrika de beroerdste dag uit zijn leven. Hij werd voor het oog van de hele wereld uitgejouwd in het stadion. President Obama was daar de held. Je zag hem glunderen. Hij kon het debacle met zijn zorgverzekering even vergeten. Duizenden kilometers verderop beleefde Catharine Ashton (EU) in de Oekraïne haar finest hour. Zij wordt daar op handen gedragen door de pro-westerse bevolking. En de arme stakkers in Albanië kunnen niet wachten tot hun land bij de EU mag. Niet alleen vanwege de subsidies. Nee, bovenal hopen zij dat hun politici dan eindelijk worden gedisciplineerd. Wie had dat gedacht: de EU als grote verlosser.

Een ongemakkelijk gevoel
Ik zie mogelijkheden voor samenwerking met landen die mee willen doen met de EU. Maar er helemaal bij horen is een andere zaak. Eerst moeten wij zelf wat weeffoutjes wegwerken in ons beleid. Ik geloof niet dat de euro in de huidige vorm stand zal houden. Er is nu al behoefte aan een zorgvuldige uitstapregeling voor landen met spijt. Medezeggenschap is nuttig. Alleen is het lastig vergaderen als dertig neuzen elk een andere kant op wijzen. Ik neig naar een systeem waarbij de betaler iets meer te vertellen krijgt over financiële zaken. Dat zeg ik met enige schroom.

Dan is er nog gedoe over enorme werkloosheid en vrij verkeer van personen. Ik betwijfel of we goedkope Bulgaren en Roemenen weghouden met beter toezicht en regels. Simpelweg omdat mensen geld verdienen aan ontduiking daarvan. Wil je instroom vermijden, dan helpt alleen het optuigen van een 24-uurs grensbewakingssysteem. Met tienduizenden grenswachten, douane en alle toeters en bellen. Trouwens, dit biedt veel werkgelegenheid. Waarom hebben we dat afgeschaft? Zat het bedrijfsleven daar toevallig achter?

Mentaliteit en Maslow
Ik bewonder Jeroen Dijsselbloem, met enige weifeling. Want ik overzie niet of zijn huidige beleid over tien jaar nog goed zal blijken te zijn. Overigens vestig ook ik mijn hoop op een leider van een ander land, namelijk op Angela Merkel. Zij lijkt datgene in zich te hebben, wat ik zo mis bij andere leiders:

  1. Ze kikt niet overduidelijk op status en macht.
  2. Het is een vrouw en daardoor (?) let zij op de langere termijn en stabiliteit.
  3. Ze lijkt net iets breder te kijken dan haar eigen landsbelang.
  4. Ze denkt na, komt ferm over en durft in EU-verband impopulaire maatregelen te steunen.

EU, levensbehoeften en bedrijfsleven
Weerstaan Merkel en Dijsselbloem de machtige lobby van het mondiale bedrijfsleven? Nu al hebben veel mensen in Duitsland twee baantjes om rond te komen. Mede daarom is het tijd voor een overkoepelende EU-visie. Hier volgt mijn tip van de dag. Toets eerst of plannen aan twee basisvoorwaarden voldoen, voordat ze nader worden besproken: 1. Het plan dient de drie belangrijkste levensbehoeften van onze bevolking. 2. Het plan schaadt geen belangrijke levensbehoeften van anderen. De levensbehoeften volgens Maslow zijn (van zeer belangrijk tot minder belangrijk):

  1. Lichamelijke behoeften: schone lucht, veilig voedsel, schoon water, seks, warmte.
  2. Behoefte aan veiligheid en zekerheid: rust, orde, geen gevaar, onderdak, inkomen.
  3. Behoefte aan saamhorigheid: vriendschap, er bij horen, liefde.
  4. Behoefte aan waardering: erkenning en zelfrespect, status in sociaal verband.
  5. Behoefte aan zelfontplooiing: volledige ontwikkeling van eigen kwaliteiten.

Als een wet of plan deze basistoets niet doorstaat, mag de indiener terug naar de tekentafel. Volg bij subsidies gewoon de heldere regels van de ASN-bank voor beleggingen. Dan heeft een multinational als Monsanto niets in Brussel te zoeken. Hun slogan luidt: We must work together to advance sustainable agriculture. Als dát geen greenwashing is.

2 gedachtes over “Maslow voor EU-leiders

  1. Interessant artikel (blogpost), interessante gedachte dat een EUmaatregel aan de eerste drie van de vijf Maslow levensbehoeften moet voldoen. Waarom drie, niet twee of vier?, Ik denk zelf dat een maatregel in elk geval niet onmogelijk moet maken dat een groep aan de verwezenlijking van hun eigen levensvoorwaarden, en dan alle vijf, werkt. Er zit zeker een spanningsveld tussen onze banen en die van de Roemenen. Daarom pleit de PvdA zo voor eerlijk werk, niet alleen hier voor ons, maar dezelfde rechten en plichten voor de buitenlanders hier. Zodat het voor een bedrijf niet goedkoper is om een buitenlander in dienst te nemen.

    1. Dank voor je reactie. Als antwoord op je vraag over waarom EU-maatregelen aan de eerste drie van de vijf Maslow zouden moeten voldoen (waarom niet twee of vier) bedacht ik deze theorie. De eerste drie beschouw ik geheel of grotendeels als levensbehoeften waar de overheid en de EU een belangrijke rol in kunnen spelen. Bij nummer vier en vijf kom je meer op een persoonlijk terrein waar mensen zelf veel invloed op kunnen uitoefenen. Verder onderschrijf ik jouw punt dat een maatregel de verwezenlijking van behoeften niet onmogelijk mag maken.
      Wat de Roemenen betreft, lijkt mij de insteek van de PvdA die jij aangeeft, zeker redelijk.

Reacties zijn gesloten.