De wereld vergaat heus niet

Gisteren zag ik het NCRV-programma ‘Don’t shoot the messenger – de idealisten van Occupy’. Daarin vertelden deelnemers uit het tentenkamp in Amsterdam wat hen beweegt. Het gaat veelal om goed opgeleide mensen die begaan zijn met mens en natuur. In hun visie wordt de wereld onleefbaar door kapitalisme, roofbouw en milieu-vervuiling. Het programma toont ook de reacties van omstanders. Zoals jonge mannen van het type rechtenstudent of snelle jongen in de financiële sector.
Om half drie ’s nachts en in aangeschoten toestand schelden zij de activisten uit: stelletje werkschuwe proletariërs!

Mijn sympathie gaat uit naar de wereldverbeteraars. Je moet toch behoorlijk bevlogen zijn om maandenlang te bivakkeren in een dun tentje. In de regen op een koud en lawaaiig plein. Omdat je je zorgen maakt over de plastic soep en de graaicultuur. Als zij het zo goed voor hebben met ons en de wereld, waarom vinden ze dan zo weinig gehoor?

Ik verplaats mij in die ambitieuze jonge hond met goedbetaalde baan in de financiële sector. Wat wil hij? Geld, status, macht en al het aangename wat daarbij hoort. Zoals een snelle auto, een ruim appartement binnen de grachtengordel, een mooie vrouw. Als tijdverdrijf eet hij in de beste restaurants en gaat hij regelmatig een weekendje naar Dubai, Kaapstad of New York. Je leeft maar een keer, dus geniet, live life to the max.

Wie ben ik trouwens, om wat van consumentisme te zeggen. Ik stap ook elk jaar in het vliegtuig. Toch hoef ik geen weelde ten koste van alles. Ik zie praktische alternatieven beter zitten. Zoals slim energieverbruik en zonnepanelen in de Sahara. Of een groene vallei voor herders in Kenia dankzij justdiggit.org.

Wat gebeurt er eigenlijk, als we zo blijven consumeren en een paar miljard Aziaten enthousiast mee gaan doen? Ik denk aan de onheilstijding van Al Gore. Klimaatverandering. Meer stortbuien en verwoestende orkanen bij ons. Meer droogte in gebieden waar ze nu al vechten om water en schaarse grondstoffen. Waar denk je dat het in landen als Mali om draait? Wij verschansen ons nog even achter dijken en de superrijken treffen hun voorzieningen.

En dan? Nou, dan wordt de wereld dus onleefbaar. Maar dat is niet erg, hoor. Want de aarde draait toch wel door; denk aan de tijd na de dinosaurussen. Alleen onze soort en andere wezens verdwijnen. Daarna kan de aarde weer fris aan een nieuwe cyclus beginnen.

10 gedachtes over “De wereld vergaat heus niet

  1. Ingrid van Bouwdijk

    Hoi Karin,

    Goed geschreven! Ik ben het helemaal met je eens. Onze manier van leven veroorzaakt onnodig leed; ook voor toekomstige generaties. Ik ben wel pessimistisch. Veel mensen eten zich klem (één op de 3 volwassenen is te zwaar), bewegen te weinig, roken en drinken zich naar de verdommenis, stressen zich een ongeluk (ik ook 😦 ). Ik snap ook niet goed dat aids zich zo heeft kunnen verspreiden. Bij het hele idee dat iemand besmet zou kunnen zijn, zouden de lusten bij mij onmiddelijk tot onder de nul dalen. Met andere woorden: ik verwacht niet dat men zich op grote schaal, serieus om dingen buiten het eigen lief en leed gaat drukmaken, want het lukt de meesten niet eens om goed voor zichzelf te zorgen.
    Eerst moet er iets gebeuren. Het water moet letterlijk en figuurlijk tot de lippen komen te staan. In de media wordt altijd gesproken over het stijgende zeewater dat in Nederland binnen 100 jaar tot een bepaalde hoogte zal stijgen en wat voor maatregelen er getroffen moeten worden. Het gaat nooit over hoe hoog het water komt te staan na die 100 jaar. Dat vind ik altijd zo tekenend voor het korte termijn denken en “het zal mijn tijd wel duren”-idee.

    Ingrid

  2. Hoi Ingrid,
    Dank voor je positieve reactie hierop en op het andere bericht. Ik ben het helemaal met je eens wat het stijgende zeewater betreft. Ook herken ik jouw bevreemding over het onvoorzichtige (of fatalistische?) gedrag rond aids. We hebben al zoveel geleerd over de achtergronden van dit virus en toch zitten we nog met zoveel vragen.
    Hartelijke groet,
    Karin

  3. Pingback: Effe dimmen | Raam open

  4. mooi stuk, terecht in de pronkkamer. Ik voel dat we iets gemeen hebben, en ik denk dat dat buitenlandervaring is. Je hebt de blik van een buitenstaander. Klopt dat? Ik heb 15 jaar in Afrika en Zuid-Amerika gewoond, en jij?

    1. Hoi Mathilde,
      Bedankt. De buitenlandervaring klopt wel. Ik heb kortere periodes (tot een jaar) in Australië, het Midden-Oosten en Afrika gewerkt plus een aantal maandenlange reizen gemaakt. Het is ook de basis voor de gedachten achter de naam Raam open, zie Over mij.
      Dan zal jij ook vast nog wel sporen van Afrika en Zuid-Amerika in je doen en laten meedragen, neem ik aan? Waar woonde jij in Afrika?
      Groet,
      Karin

      1. Zo, dat is een aardige dwarsdoorsnede van het continent. Mooi dat je daar gewoond hebt.
        Iets anders. Ik probeerde nog een reactie onder jouw bericht over statistieken te plaatsen maar dat lukt nu niet. In elk geval lees ik o.a. graag jouw berichten over consuminderen. (Daar heb je vast in Afrika ook iets over geleerd. ;-))

      2. ja precies, wat daar heel gewoon bij mijn leven hoorde is hier blijkbaar bijzonder. Plastic zakjes wassen, dingen repareren en hergebruiken voor heel andere doeleinden dan oorspronkelijk bedoeld, en dingen accepteren als ze niet perfect zijn. Ik heb in Afrika absoluut leren consuminderen.

  5. Pingback: De toestand in de wereld op een verjaardag | Raam open

Reageren mag

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.